|
Treści programowe
|
Wykłady i prezentacje
Prezentacje tematyczne ilustrujące wykład • Zapoznanie z budową malowideł ściennych; • Podłoża konstrukcyjne w malarstwie ściennym: murowe, szkieletowe, drewniane; • Bezpośrednie podłoża pod warstwę malarską: pobiała, imprimitura, zaprawa wapienno-piaskowa, gips, glina, cement; • Zaprawy – spoiwa, wypełniacze; technologia i technika wiązania zapraw; wady procesów technologicznych i ich skutki; • Rozpoznanie obiektu – techniki i technologii malowideł ściennych z różnych epok historycznych; • Podstawowe przyczyny, rodzaje i objawy zniszczeń malowideł ściennych: kształtowanie się warunków mikroklimatycznych w obiekcie; przyczyny, typy i objawy zawilgoceń budynków i malowideł; badania i diagnostyka, normalizacja warunków wilgotnościowych w obiekcie; • Przyczyny powstawania, zapobieganie powstawaniu i usuwanie wykwitów soli mineralnych; • Mikrobiologiczne zniszczenia malowideł ściennych, metody zwalczania i usuwania mikroorganizmów; • Pozostałe czynniki niszczące malowidła ścienne (fizyczne, chemiczne, działalność człowieka); • Substancje uniemożliwiające odbiór malowidła; • Metody oczyszczania malowideł ściennych: mechaniczne i fizyko-chemiczne;
Prezentacje prac konserwatorskich i restauratorskich w wybranych obiektach zabytkowych.
|
|
Wykaz literatury obowiązkowej i uzupełniającej
|
Literatura obowiązkowa: • Dąbrowski K., Wpływ warunków lokalnych na stan i zachowanie się malowideł ściennych oraz trwałość zabiegów konserwatorskich, Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie, Warszawa 1985. • Jakubowski P., Naleciałości na malowidłach ściennych i ich usuwanie, „Ochrona Zabytków” 2000, nr 1, s. 6. • Jakubowski P., Substancje uniemożliwiające odbiór dzieła plastycznego w malarstwie ściennym, „Ochrona Zabytków” 1998, nr 4, s. 3. • Lehmann J., Zagrożenia zabytków przez skażenia środowiska, Ochrona Zabytków 1998, Numer 1, s. 28-30. • Mazur A., Przyczyny niszczenia malowideł ściennych, Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie, skrypt 7, Warszawa 1990. • Mazur A., Metody powstrzymujące niszczenie malowideł ściennych, Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie, skrypt 15, Warszawa 1999. • Roznerska M., Mikołajczyk P., Malarstwo ścienne. Przyczyny powstawania zniszczeń, Toruń. 1995. • Stawicki St., Podłoża konstrukcyjne w malarstwie ściennym, Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie, skrypt 9, Warszawa 1992. • Strzelczyk A., Badania nad zwalczaniem drobnoustrojów w malowidłach ściennych, Zabytkoznawstwo i Konserwatorstwo, Toruń 1975. • Tworek D., Niszczący wpływ soli nieorganicznych na malowidła ścienne, BMiOZ, seria B, t. 11, Warszawa 1965, s. 165. • Ważny J., Mikroorganizmy występujące na malowidłach ściennych, BMiOZ, seria B, t. 11, Warszawa 1965, s. 151. • Mazur A., Procesy niszczące malowidła ścienne oraz metody ich blokowania, Warszawa 2017.
Literatura uzupełniająca: • Arnold A., Zehnder K., Monitoring wall paintings affected by soluble salts [w:] Conservation of wall paintings; Getty Institute, 1987. • Ciabach J., Właściwości żywic sztucznych stosowanych w konserwacji zabytków, Toruń. 1992. • Doerner M., Materiały malarskie i ich zastosowanie, Warszawa 1975. • Krajewski A., Rozwój technologii dezynsekcji dóbr kultury przy użyciu fumigacji, Ochrona Zabytków 2002, Numer 3/4, s. 360-373. • Strzelczyk A., Stachera J., Ocena skuteczności środków toksycznych stosowanych do dezynfekcji malowideł ściennych, „Biuletyn Informacyjny Konserwatorów Dzieł Sztuki” 1993, nr 2. • Slánský B, Technika malarstwa, t I Materiały do malarstwa i konserwacji, Warszawa 1960. • Słownik terminologiczny sztuk pięknych, red. S. Kozakiewicz, PWN, Warszawa 1976. • Sztuka konserwacji. Materiały z konferencji jubileuszu 50- lecia WKiRDS ASP w Warszawie 1997. • Zagadnienia technologiczne konserwacji malowideł ściennych, Biblioteka Muzealnictwa i Ochrony Zabytków, seria B, t. 11, Warszawa 1965.
|
|
Kryteria i skala ocen
|
Aby uzyskać zaliczenie przedmiotu dopuszcza się max. 2 nieobecności nieusprawiedliwione na zajęciach stacjonarnych; Ocena końcowa jest wypadkową ocen z poszczególnych elementów składowych: • na ocenę 3,0: wymagana jest pozytywna ocena z kolokwium i egzaminu; • na ocenę 4,0: wymagana jest dobra ocena z kolokwium i egzaminu; • na ocenę 5,0: bardzo dobra ocena z kolokwium i egzaminu; • na ocenę 5,5: wymagana celująca ocena z kolokwium i egzaminu, ponadprogramowe zaangażowanie i aktywność w zajęciach.
W przypadku rozbieżnych ocen z poszczególnych składowych wyliczana jest średnia (od 3,25 do 3,74 jest 3,5; od 3,75 do 4,24 jest 4,0; od 4,25 do 4,74 jest 4,5; od 4,75 do 5,24 jest 5,0; od 5, 25 jest 5,5).
|