Katalog ECTS - Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie

Historia technologii i technik dzieł sztuki

Pedagog: prof. dr hab. Zofia Kaszowska

Pole

Opis

Zakres programowy (dot. WKIRDS)

-brak-

Język wykładowy

polski;

Grupa przedmiotów:

podstawowe

Powiązanie z prowadzonymi badaniami naukowymi w dyscyplinie sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki

tak

Sposób realizacji

stacjonarnie

Formy zajęć

Formy zajęć do wyboru	Liczba godzin zajęć	w tym liczba godzin zajęć na odległość
RAZEM	32	0

Aktywność i liczba godzin pracy studenta

Aktywność studenta	Liczba godzin pracy
RAZEM	52

Cel przedmiotu

1) Zapoznanie studenta z technologią i technikami dzieł sztuki oraz wyrobów rzemiosła czasów nowożytnych, wiedzą która pomaga w określeniu materialnych aspektów obiektu przeznaczonego do konserwacji, pomaga w jego identyfikacji, datowaniu, określeniu autora lub warsztatu
2) Wspomaganie procesu nauki technologii i konserwacji dzieł sztuki

Efekty uczenia się przedmiotu

w zakresie wiedzy

Efekt kierunkowy

Efekt przedmiotowy

Formy weryfikacji osiągnięcia efektu

1) K_W06, K_W07

2) K_W15

1) Student ma wiedzę w zakresie technologii i technik dzieł sztuki oraz wyrobów rzemiosła czasów nowożytnych, tzn. umie nazwać techniki oraz określić, kiedy i w jakich okolicznościach zostały wprowadzone w dziedzinę sztuki i rzemiosła. Zna pochodzenie lub sposób otrzymywania, jak również przeznaczenie wybranych materiałów związanych z dziełami sztuki i wyrobami rzemiosła czasów nowożytnych. Definiuje pojęcia z zakresu technologii dzieł sztuki i rzemiosła czasów nowożytnych

2) Zna najważniejsze źródła pisane poświęcone technologii i technikom sztuk pięknych a także rzemiosłu z czasów nowożytnych oraz zna ich rolę dla ówczesnych i współczesnych odbiorców

1) Egzamin w semestrze IV

2) Egzamin w semestrze IV

w zakresie umiejętności

Efekt kierunkowy

Efekt przedmiotowy

Formy weryfikacji osiągnięcia efektu

1) K_U09

2) K_U10

1) Potrafi prawidłowo zastosować fachową terminologię z zakresu technologii i technik dzieł sztuki oraz wyrobów rzemiosła czasów nowożytnych

2) Posiada umiejętność odczytywania technologii i techniki dzieł sztuki oraz wyrobów rzemiosła czasów nowożytnych

1) Egzamin w semestrze IV

2) Egzamin w semestrze IV

w zakresie kompetencji społecznych

Efekt kierunkowy

Efekt przedmiotowy

Formy weryfikacji osiągnięcia efektu

1) K_U22

2) K_K07

3) K_K04

1) Potrafi zabrać głos w dyskusji na poziomie naukowym lub popularno-naukowym z zakresu technologii i technik dzieł sztuki oraz wyrobów rzemiosła

2) Potrafi korzystać z opinii innych osób w zakresie technologii i technik dzieł sztuki oraz wyrobów rzemiosła

3) Winien wykazać najwyższy stopień odpowiedzialności za powierzone mu dzieła sztuki, zachować dystans i pokorę w trakcie wyrażania opinii, formułowania wniosków i proponowania programów konserwatorskich

1) Egzamin w semestrze IV

2) Egzamin w semestrze IV

3) Egzamin w semestrze IV

Treści programowe

1) Podstawowe pojęci i definicje związane z dziedziną technologii i technik dzieł sztuki oraz wyrobów rzemiosła czasów nowożytnych
2) Źródła pisane z czasów nowożytnych dotyczące technologii i technik dzieł sztuki oraz współczesna literatura fachowa
3) Typowe techniki i technologie, nowinki oraz zjawiska wyjątkowe dla malarstwa, rzeźby i rzemiosła czasów nowożytnych
4) Wybrane problemy technologiczne rysunku i grafiki

Metody dydaktyczne

1) Wykład z elementami dyskusji i prezentacją
2) Student przygotowuje w roku akademickim jedną pracę pisemną, wg ustalonych zasad, na zadany temat i jest zobowiązany zaprezentować ją na forum, w dowolnie wybranej konwencji

Wykaz literatury obowiązkowej i uzupełniającej

M. Benini, Ceramika XV-XX wieku, Warszawa 1998.
J. Białostocki (opr.), Teoretycy, pisarze i artyści o sztuce 1500-1600, Warszawa 1985.
Z. Brochwicz, Technika malarska szypon (chinolin) i jej identyfikacja w zabytkowych obiektach, „Ochrona Zabytków” 16, 1963, nr 1, s. 21-27.
C. Cerutti, A. Dorigano, Szkło XV-XX wieku, Warszawa 1998.
J. Chruszczyńska, E. Orlińsa-Mianowska, Tkaniny dekoracyjne. Przewodnik dla kolekcjonerów, Warszawa 2009.
J. Divis, Porcelana europejska, Warszawa 1984.
M. Doerner, Materiały malarskie, Warszawa 1975.
O. Drahotova, Szkło europejskie, Warszawa 1984.
A.V. Florow, Artystyczna obróbka metali, Warszawa 1989.
S. Kozłowski (red.), Słownik Terminologiczny Sztuk Pięknych, Warszawa 2012.
W. Laba, Historia sztuki szklarskiej, Krosno 2007.
A. Lipińska (red.), Materiały rzeźby. Między techniką a semantyką, Wrocław 2009.
L. Melegati, Ceramika, Warszawa 1997.
M. P. Merrifield, Original Treatises on the Arts of Painting, Nowy Jork 1967.
J. Piaskowski, Technologia dawnych odlewów artystycznych, Kraków 1981.
I. Płońska (red.), Technologia szkła, Warszawa 1962.
P. Rada, Technika ceramiki artystycznej, Warszawa 1993.
M. Roznerska, Techniki malarskie Małych Mistrzów Holenderskich XVII w., Toruń 1991.
J. Rajchel, Kamienny Kraków, Kraków 2005.
J. Samek, Polskie złotnictwo, Wrocław 1988.
B. Slanski, Technika malarstwa, T. 1, Warszawa 1960.
Serenissima. Światło Wenecji. Dzieła mistrzów weneckich XIV-XVIII wieku ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie w świetle nowych badań technologicznych, historycznych i prac konserwatorskich, Katalog wystawy: „Serenissima. Światło Wenecji”, Warszawa 1999.
W. Ślesiński, Techniki malarskie, spoiwa mineralne, Warszawa 1983.
W. Ślesiński, Techniki malarskie, spoiwa organiczne, Warszawa 1984.
„Świat Kamienia”: czasopismo dostępne w Internecie: http://www.swiat-kamienia.pl/index.php/pl/home-6/normy-i-prawa/149-swiat-kamienia-dobra/czytelnia/sp-325
np.
Alabaster zapomniany kamień dekoracyjny, „Świat Kamienia” nr 1 (14) 2002,
Marmury rejonu śląsko-krakowsko-częstochowskiego, „Świat Kamienia” nr 1 (14) 2002,
Marmury Dolnośląskie, „Świat Kamienia” nr 3 (16) 2002.
M. Wardzyński, Marmur i alabaster jako materiały kamieniarskie i rzeźbiarskie w sztuce polskiej doby nowożytnej. Wprowadzenie do tematu, s. 10:
(zob.) http://www.fundacja-hereditas.pl/portal/files/konserwacja_kamienia_MWardzynski.pdf
M. Wardzyński, Import i zastosowanie „czerwonych marmurów” w małej architekturze i rzeźbie w Rzeczypospolitej od XIV do 1 połowy XVII w., s. 12, 27 il:
(zob.) http://www.fundacja-hereditas.pl/portal/kamien.php?idt=6
M. Wardzyński, Marmo bianco statuario z Carrary oraz inne importowane gatunki marmurów włoskich w małej architekturze i rzeźbie na terenie dawnej Rzeczypospolitej od XVI do końca XVIII wieku, s. 17, 30 il.
(zob.) http://www.fundacja-hereditas.pl/portal/kamien.php?idt=5&str=1
G. Vasari, Żywoty najsławniejszych malarzy, rzeźbiarzy i architektów, t.1-9, Warszawa-Kraków 1985-89.
Z. Wolski, Technologia. Sztukatorstwo, Warszawa 1992.
http://polona.pl/item/8225185/1/

Dodatkowe informacje

brak

Sposoby oceniania osiągniętych efektów uczenia się

Sposób oceniania (składowe)	Składowe oceny końcowej w % (łącznie 100%)
egzamin w semestrze IV	egzamin w semestrze IV - 100%

Kryteria i skala ocen

Skala ocen na egzaminie:
5,5 (celująca): 100%
5,0 (bardzo dobra): 90–95%
4,5 (dobra plus): 75–85%
4,0 (dobra): 65–70%
3,0 (dostateczna): 50–60%
2,0 (niedostateczna): <50%

Bonus w postaci dodatkowych 5% za aktywność na zajęciach.

Kryteria oceny na egzaminie: poprawne, logiczne odpowiedzi na zadane pytania; klarowny język wypowiedzi; świadome stosowanie słownictwa z dziedziny technologii dzieł sztuki.

Data sporządzenia karty

28.09.2025 r.

Lista studiów

studia	status	czas[h]	ECTS	forma	zaliczenie
konserwacja i restauracja dzieł sztuki / konserwacja i restauracja malarstwa s.3	o	32	2	w. 32h	w. [Z]

Semestr 2025/26-Z (Z-zimowy,L-letni)
Kod kursu: #50.32074