kierunkowe

stacjonarnie

Celem zajęć jest zapoznanie studentów zarówno z istotnymi przełomami w projektowaniu graficznym które dokonały się w XX wieku (modernizm, styl międzynarodowy, postmodernizm), jak również z najnowszymi tendencjami w projektowaniu graficznym, które pojawiły się u progu XXI wieku. Wykłady obejmują twórczość projektantów europejskich, amerykańskich, jak i pochodzących z Bliskiego i Dalekiego Wschodu.

Poniższe punkty obejmują zagadnienia poruszane w ramach wykładów, nie odzwierciedlają jednak podziału godzinowego w ramach semestru.

1. Od Bauhausu do Szkoły w Ulm – awangarda i modernizm projektowy.
2. Eksperymentatorzy i dekoratorzy – grafika projektowa w Polsce okresu Międzywojnia.
3. Od Frutigera do Randa – czcionka jako wyzwanie dla projektanta.
4. Polska Szkoła Plakatu kontra reszta projektowego świata.
5. W plątaninie wioski olimpijskiej – krótka historia piktogramów.
6. W stronę postmodernizmu – Ferment i kontrkultura (lata 60. i 70. XX wieku).
7. Od gry do rebelii – projektowanie post-modernistyczne.
8. To, co widzisz, nie jest tym, na co patrzysz – przełomy projektowe XXI wieku.
9. Grafika wkracza w inny wymiar – projektowanie ambientowe.
10. Skóra produktów – opakowanie jako graficzna zachęta.
11. Rebranding – zróbmy to jeszcze raz, tylko tym razem lepiej…?.
12. Co zobaczymy dziś – czyli czołówka filmowa i plansza telewizyjna.
13. Follow Me, Follow You – projektowanie mobilne: interfejsy aplikacje, emotikony i memy w świecie grafiki projektowej.

Podstawową formą nauczania jest wykład uzupełniony pokazem multimedialnym i połączony z elementami konwersatorium, umożliwiającym przeprowadzenie dyskusji ze studentami nad wybranym zagadnieniem z zakresu współczesnej grafiki projektowej (modernizm, styl międzynarodowy, wpływ kontrkultury i kultury punk na projektowanie graficzne, przełom postmodernistyczny, projektowanie zespołowe, projektowanie ambientowe, projektowanie mobilne).

Literatura obowiązkowa:

Piękni XX-wieczni. Polscy projektanci graficy, red. J. Mrowczyk, Kraków 2017.
P. Rypson, Czerwony monter. Mieczysław Berman: grafik, który zaprojektował polski komunizm, Kraków 2017.
R. Jubert, Typography and Graphic Design. From Antiquity to the Present, części 3 – 6, Paris 2006.
A. Kobza, Graficzki. Nieopowiedziane historie polskich projektantek grafiki użytkowej 1945-1989, Karakter 2026.

Literatura uzupełniająca:

Lektury wskazywane na bieżąco, w tym źródła internetowe.

Warunkiem uczestnictwa w zajęciach jest zaliczenie kursu z Historii Grafiki Projektowej.

Zaliczenie przedmiotu odbywa się na podstawie obecności. Warunkiem uzyskania zaliczenia przedmiotu jest wykazanie 50% + 1 obecności na zajęciach kontaktowych. Jest to warunek wstępny dopuszczenia do egzaminu kończącego przedmiot.

Na zajęciach obowiązuje lista obecności, Osoba Studiująca ponosi wyłączną odpowiedzialność za umieszczenie swojego nazwiska na każdej z list obecności.

Do limitów nie wliczają się nieobecności usprawiedliwione z powodu stanu zdrowia (L4) lub przez oficjalne podmioty zewnętrzne (np. organizatorów wydarzeń artystycznych, sportowych i innych, w które osoba studiująca jest zaangażowana w związku z tokiem studiów), z wyłączeniem pracodawców.

Nieobecność nieusprawiedliwiona obniża ocenę uzyskaną z egzaminu, zgodnie z informacjami podanymi poniżej.

Egzamin z Współczesnej Grafiki Projektowej odbywa się pod hasłem: Co by było gdyby?.

Egzamin przyjmuje formę mock-up'u przygotowanego w oparciu o wybrany fragment ulic Karmelickiej lub Długiej oraz wypowiedzi ustnej omawiającej zaproponowane rozwiązanie. 

Tematem egzaminu jest propozycja kompleksowej oprawy graficznej zaproponowanej dla wybranego fragmentu ulic Długiej lub Karmelickiej oparta na wybranej konwencji stylistycznej omawianej podczas zajęć z przedmiotu Współczesna Grafika Artystyczna, tj. od estetyki proponowanej przez Bauhaus po rozwiązania z zakresu postmodernizmu i projektowania w dobie postironii.

Oceniane są następujące elementy:

1. Zawartość merytoryczna mock-up'u i ustnej wypowiedzi uzasadniającej.
2. Forma estetyczna mock-up'u oraz poprawność językowa wypowiedzi (w tym zastosowanie odpowiedniej terminologii).
3. Zakres wiedzy dotyczącej prezentowanej konwencji projektowej.
4. Umiejętność merytorycznego uzasadnienia dokonanego wyboru projektowego.

Ostateczna ocena z egzaminu stanowi wypadkową wynikającą ze spełnienia wymogów dotyczących frekwencji oraz oceny z prezentacji (nie jest to średnia arytmetyczna!).

Poniższe zestawienie przedstawia widełki i warunki brzegowe podstawowych ocen:

Ocena 2.0 – niewykonanie zadania egzaminacyjnego w terminie lub brak obecności wypełniających kryterium 50% + 1.
Ocena 3.0: znikoma obecność na zajęciach (w granicach 60%, tj. 8-9 obecności na 14) i/lub niechlujne opracowanie mock-up'u, niski poziom kompetencji językowych podczas prezentacji; posługiwanie się kalkami i stereotypowymi ujęciami tematu.
Ocena 4.0: max. dwie nieusprawiedliwione nieobecności podczas zajęć i/lub poprawnie przygotowana prezentacja, dość dobrze dobrany materiał ikonograficzny i terminologia, umiarkowana oryginalność w sposobie przedstawiania tematu.
Ocena 5.0: pełna frekwencja na zajęciach (z wyłączeniem nieobecności usprawiedliwionych) oraz interesująca prezentacja wizualna, właściwie dobrany materiał ikonograficzny i terminologia, zauważalna znajomość lektur przedmiotowych, oryginalność w sposobie przedstawiania tematu.
Ocena 5.5: pełna frekwencja na zajęciach (z wyłączeniem nieobecności usprawiedliwionych) oraz interesująca prezentacja wizualna, zawierająca nieoczywiste przykłady świadczące o zapoznaniu się zarówno z lekturami obowiązkowymi, jak i dodatkowymi polecanymi podczas zajęć, znakomicie dobrany materiał ikonograficzny, zaawansowana terminologia specjalistyczna, wysoka oryginalność w sposobie przedstawiania tematu.

16.02.2026