Pracownia kierunkowa wolnego wyboru

stacjonarnie

Specyfika programu pracowni wpisuje się w wielotorowy i komplementarny model kształcenia funkcjonujący w Katedrze Rysunku i Malarstwa WG. Studentka/student ma dzięki temu możliwość kształtowania ścieżki edukacyjnej adekwatnej do własnych potrzeb i zainteresowań. Innymi słowy, nie powiela specyfiki pozostałych pracowni kierunkowych wolnego wyboru, oferując jak one, oryginalne treści i formy działań.

W związku z formami kształcenia realizowanymi w pracowni, które w ramach prowadzonych projektów obejmują między innymi działania kontekstualne czy budowanie narracji zmierzających do opisania wybranego zagadnienia z dziedziny szeroko pojętej kultury, rysunek przestał już dość dawno być wiodącym medium. Zwykle już w pierwszych etapach pracy nad projektem, jednym z podejmowanych działań jest wybór takiego lub takich sposobów realizacji, które najlepiej oddadzą intencje autorki/autora i pozwolą na pełną i zrozumiałą kreację. W tej sytuacji rysunek (bez znaczenia czy ujmowany klasycznie, czy w rozszerzeniu wychodzącym poza definicje) bywa punktem odniesienia, jednym z użytych mediów, lub nie odgrywa żadnej roli w realizacji projektu. Pozostaje istotną referencją z zastrzeżeniem, że merytoryczne elementy programu a nie kwestie warsztatowe są jego istotą.

Student/ka prowadzi indywidualny (lub grupowy – w odniesieniu do przyjętych założeń), autorski projekt artystyczny. Jego tematyka dotyczy szeroko rozumianych zjawisk kulturowych i cywilizacyjnych. Działania obejmują: wybór treści, sformułowanie założeń problemowych, wybór medium lub mediów, które będą najbardziej adekwatne do podjętej problematyki, realizację praktyczną (której czasem towarzyszą przeformatowania i rewizja założeń dokonywana na podstawie obserwacji dokonywanych w trakcie pracy na podstawie analizy uzyskiwanych rezultatów), zakończenie i podsumowanie projektu. W działania te wkalkulowane jest również ryzyko fiaska, kiedy rezultat rozmija się z intencjami autorki/autora, jest niewystarczający, nieczytelny lub nietrafny w inny sposób. „Nietrafność” i jej przyczyny poddawane są analizie podczas ewaluacji projektu. Niejednokrotnie jest to pierwsze zetknięcie się studentki/studenta z tak określonym sposobem i kompleksowym zakresem działań. W tym kontekście funkcje programowe mają charakter propedeutyczny, przygotowujący do prowadzenia złożonych projektów artystycznych w przyszłości, zarówno w trakcie studiów, jak poza nimi. W rezultacie studentki i studenci nabywają wiedzę, umiejętności i kompetencje pozwalające na realizację autorskiego projektu tematycznego zrealizowanego w obszarze sztuk wizualnych.

Student/ka prowadzi indywidualny (lub grupowy – w odniesieniu do przyjętych założeń), autorski projekt artystyczny. Jego tematyka dotyczy szeroko rozumianych zjawisk kulturowych i cywilizacyjnych. Działania obejmują: wybór treści, sformułowanie założeń problemowych, wybór medium lub mediów, które będą najbardziej adekwatne do podjętej problematyki, realizację praktyczną (której czasem towarzyszą przeformatowania i rewizja założeń dokonywana na podstawie obserwacji dokonywanych w trakcie pracy na podstawie analizy uzyskiwanych rezultatów), zakończenie i podsumowanie projektu. W działania te wkalkulowane jest również ryzyko fiaska, kiedy rezultat rozmija się z intencjami autorki/autora, jest niewystarczający, nieczytelny lub nietrafny w inny sposób. „Nietrafność” i jej przyczyny poddawane są analizie podczas ewaluacji projektu. Niejednokrotnie jest to pierwsze zetknięcie się studentki/studenta z tak określonym sposobem i kompleksowym zakresem działań. W tym kontekście funkcje programowe mają charakter propedeutyczny, przygotowujący do prowadzenia złożonych projektów artystycznych w przyszłości, zarówno w trakcie studiów, jak poza nimi. W rezultacie studentki i studenci nabywają wiedzę, umiejętności i kompetencje pozwalające na realizację autorskiego projektu tematycznego zrealizowanego w obszarze sztuk wizualnych.

Wykłady problemowe i prezentacje są wstępem do realizacji cyklu stanowiącego autorską wypowiedź artystyczną. W semestrze studentki i studentki/studenci wybierają jeden z zaproponowanych tematów, lub proponują własny. Tematy dotyczą problemów i zjawisk kulturowych: społecznych, politycznych, naukowych, dotyczących biosfery, ekologii, socjologii i procesów społecznych, indywidualnych doświadczeń i obserwacji itp. Praca nad wybranym tematem odbywa się w formie konsultacji indywidualnych, na które studenci i studentki zapisują się w kalendarzu spotkań, który jest udostępniony na współdzielonym dysku Google. Weryfikacją etapów pracy są przeglądy, w których uczestniczą wszystkie osoby zapisane do pracowni. Przeglądy odbywają się raz w miesiącu. Każda i każdy z uczestników przygotowuje prezentację dotyczącą założeń, treści i dotychczasowych rezultatów realizacji projektu. Zakładany jest udział w dyskusji na temat własnej realizacji, jak i prac pozostałych studentek i studentów. Przegląd semestralny ma identyczna formę, poszerzoną o podsumowanie przeprowadzonych działań i ocenę rezultatu końcowego. Dokumentacja projektu jest obowiązkowa i musi być udostępniona w indywidualnym folderze na platformie Teams lub na dysku Google. Lokalizacja jest ustalana na początku semestru i wysyłana/udostępniana wszystkim uczestnikom zajęć wraz opisem tematów i kalendarzem zajęć obejmującym tabelę zapisów na korekty i daty wszystkich przeglądów. Każda/y student/ka otrzymuje link do indywidualnego folderu, w którym może gromadzić bieżącą dokumentację, oraz obowiązkowo – dokumentację skończonego projektu.

Mierzoeff, Nicholas, 2016, Jak zobaczyć świat; tł. Łukasz Zaremba; wyd. Karakter: Kraków; Muzeum Sztuki Nowoczesnej: Warszawa.

Uzupełnienie: źródła internetowe

Pracownia prowadzi własny profil w mediach społecznościowych (Instagram, Facebook, YouTube) gdzie m.in. upubliczniane są prace studentek i studentów biorących udział w zajęciach.

W okresie zagrożenia pandemicznego zajęcia mogą w całości odbywać się online w trybie czasu rzeczywistego. Ze względu na formę i program zajęć, nie powoduje to żadnego uszczerbku w zakresie zaplanowanych działań.

Forma zajęć umożliwia osiągnięcie zakładanych efektów także w wypadku pracy na odległość.

Świadomość i umiejętność wyboru zaproponowanego tematu lub sformułowania własnego, w odniesieniu do indywidualnych zainteresowań; umiejetność wyboru adekwatnego medium lub mediów do realizacji założeń; umiejętność dostrzegania kontekstów kulturowych odnoszących się do własnej realizacji; regularna praca; regularny udział w konsultacjach i przeglądach; jakość zrealizowanego projektu; umiejętność opisania i zaprezentowania własnej pracy; umiejetność sporządzania dokumentacji projektu; zamieszczenie dokumentacji we wskazanym folderze sieciowym.

Ocena 2.0 - brak realizacji zadań ujętych w powyższych kryteriach lub niewielki stopień ich spełnienia; brak udziału w konsultacjach, przeglądach i prezentacjach; jakość projektu poniżej umiejętności; nieudokumentowanie projektu.

Ocena 3.0 - niewielki stopień realizacji zadań ujętych w powyższych kryteriach; udział w mniej niż 5. konsultacjach, udział w mniej niż 3. przeglądach i prezentacjach; jakość projektu poniżeń umiejętności; nieudokumentowanie projektu w wyznaczonym terminie.

Ocena 4.0 - średni stopień realizacji zadań ujętych w powyższych kryteriach; udział w 5. konsultacjach, udział w 3. przeglądach i prezentacjach; jakość projektu na średnim poziomie; udokumentowanie projektu w wyznaczonym terminie lub uzupełnienie dokumentacji przed końcem sesji egzaminacyjnej.

Ocena 5.0 - wysoki stopień realizacji zadań ujętych w powyższych kryteriach; udział w minimum 5. konsultacjach, udział we wszystkich przeglądach i prezentacjach; jakość projektu na ponadprzeciętnym poziomie; udokumentowanie projektu w wyznaczonym terminie.

Ocena 5.5 - pełna realizacja zadań ujętych w powyższych kryteriach; udział w więcej niż 5. konsultacjach, udział we wszystkich przeglądach i prezentacjach; jakość projektu na wybitnym poziomie; udokumentowanie projektu w wyznaczonym terminie.

9.02.2026