ECTS Catalogue

Basic design

Pedagogue: dr Bożena Błażewicz-Tomczyk

Field Description
Język wykładowy polski;
Grupa przedmiotów:

podstawowe

Powiązanie z prowadzonymi badaniami naukowymi w dyscyplinie sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki TAK
Sposób realizacji

stacjonarnie 

Formy zajęć
Formy zajęć do wyboruLiczba godzin zajęćw tym liczba godzin zajęć na odległość
Zajęcia w pracowni 64
Aktywność i liczba godzin pracy studenta
Aktywność studentaLiczba godzin pracy
Udział w zajęciach dydaktycznych objętych harmonogramem realizacji programu studiów 64 /sem.z
Praca własna studenta (w tym m. in.: zadania domowe, przygotowanie prac etapowych i/lub końcowych, przygotowanie do zaliczenia/egzaminu, zapoznanie się z literaturą, udział w konsultacjach i inne) 111
RAZEM 175
Cel przedmiotu

• Zapoznanie studentów z podstawowymi pojęciami i zasadami kompozycji oraz kształtowania przestrzeni architektoniczno-plastycznej.

• Rozwijanie umiejętności świadomej obserwacji i analizy architektury, ze szczególnym uwzględnieniem jej cech formalnych, strukturalnych i relacji człowiek–przestrzeń.

• Kształtowanie rozumienia procesu projektowego jako przejścia od intuicyjnego doświadczenia i obserwacji do analizy, syntezy oraz świadomego formułowania koncepcji projektowej.

• Nabycie praktycznych umiejętności przekształcania zaobserwowanych cech architektury w abstrakcyjny znak graficzny, moduł oraz strukturę przestrzenną.

• Poznanie podstawowych zasad budowania struktur modularnych, w tym powtarzalności, rytmu, proporcji, hierarchii, zagęszczenia i relacji między elementami.

• Rozwijanie umiejętności przekształcania struktur płaskich i powierzchniowych w układy trójwymiarowe, świadomie organizujące przestrzeń.

• Kształtowanie wrażliwości na relacje między formą a pustką oraz na znaczenie skali człowieka, materiału, faktury i światła w odbiorze przestrzeni.

• Rozwijanie wyobraźni przestrzennej, kreatywności oraz umiejętności eksperymentowania z materiałem i technikami modelarskimi.

• Doskonalenie umiejętności dokumentowania procesu projektowego, analizy uzyskanych rezultatów, krytycznej refleksji nad własną pracą oraz prezentowania i uzasadniania przyjętych rozwiązań.

Efekty uczenia się przedmiotu
w zakresie wiedzy
Efekt kierunkowyEfekt przedmiotowyFormy weryfikacji osiągnięcia efektu

K1_W01

 Student zna podstawowe pojęcia i zasady kompozycji oraz kształtowania przestrzeni architektoniczno-plastycznej, w szczególności dotyczące formy, proporcji, rytmu, struktury, światła i relacji między elementami a pustką. Rozumie znaczenie skali człowieka i percepcji wizualnej w odbiorze przestrzeni.

Przegląd prac etapowych, analiza zadania projektowego, prezentacja i omówienie projektu.

K1_W02

Student rozumie podstawowe etapy procesu projektowego, od obserwacji i analizy architektury, poprzez syntezę graficzną i opracowanie modułu, do budowania i uprzestrzenniania struktury. Zna zasady geometrii, powtarzalności, rytmu i organizacji układów modularnych oraz sposoby ich przedstawiania.

Analizy graficzne, przegląd modeli i eksperymentów modularnych, prezentacja procesu projektowego.

K1_W05

Student zna podstawowe techniki i środki wyrazu stosowane w projektowaniu i prezentacji przestrzennej, w szczególności rysunek, syntezę graficzną, modelowanie i dokumentację fotograficzną. Rozumie wpływ właściwości materiału, sposobu jego kształtowania oraz światła na formę i odbiór przestrzeni.

Ćwiczenia warsztatowe, przegląd modeli i dokumentacji fotograficznej, prezentacja końcowa.

w zakresie umiejętności
Efekt kierunkowyEfekt przedmiotowyFormy weryfikacji osiągnięcia efektu

K1_U02

Student potrafi analizować wybrany obiekt architektoniczny, wyodrębniać jego istotne cechy formalne i kompozycyjne oraz przekształcać je w abstrakcyjny znak graficzny. Potrafi rozwijać własną koncepcję projektową, przechodząc od znaku do modułu i struktury przestrzennej, oraz przedstawiać kolejne etapy procesu za pomocą rysunku i modelu.

Przegląd analiz graficznych i prac etapowych, zadanie projektowe, prezentacja indywidualna.

K1_U03

Student potrafi konstruować i przekształcać układy modularne, świadomie kształtując relacje między formą a przestrzenią. Umie uprzestrzenniać struktury płaskie i powierzchniowe oraz podejmować decyzje projektowe z uwzględnieniem skali człowieka, właściwości materiału i oddziaływania światła.

Przegląd modeli i eksperymentów przestrzennych, korekty projektowe, ocena zadania końcowego.

K1_U05

Student potrafi eksperymentować z technikami kształtowania papieru, sposobami łączenia i powtarzania modułów oraz różnicowaniem struktur. Umie obserwować i analizować uzyskane efekty przestrzenne, dokumentować je fotograficznie i na podstawie przeprowadzonych prób świadomie modyfikować własne rozwiązania projektowe.

Ćwiczenia warsztatowe, dokumentacja procesu projektowego, przegląd prac etapowych, prezentacja końcowa.

w zakresie kompetencji społecznych
Efekt kierunkowyEfekt przedmiotowyFormy weryfikacji osiągnięcia efektu

K1_K01

Student jest gotów do krytycznej oceny własnych rozwiązań projektowych, konfrontowania zamierzeń z uzyskanymi rezultatami oraz wykorzystywania korekt i opinii prowadzącego do doskonalenia procesu twórczego. Wykazuje otwartość na eksperyment, analizę i poszukiwanie alternatywnych rozwiązań przestrzennych.

Dyskusja podczas korekt, obserwacja procesu projektowego, przegląd prac etapowych, prezentacja końcowa.

K1_K02

Student jest świadomy społecznego i kulturowego znaczenia projektowania przestrzeni oraz odpowiedzialności za podejmowane decyzje projektowe. Jest gotów do uczestniczenia w dyskusji, przedstawiania i uzasadniania własnych koncepcji, poszanowania odmiennych opinii oraz współpracy w środowisku pracowni projektowej.

Dyskusja i korekty grupowe, obserwacja aktywności podczas zajęć, prezentacja i omówienie projektu końcowego.

Treści programowe

 

• Podstawowe zasady kompozycji i kształtowania przestrzeni architektoniczno-plastycznej: forma, proporcja, geometria, rytm, struktura, skala i światło.

• Obserwacja i analiza architektury, w tym subiektywne i emocjonalne doświadczanie przestrzeni oraz relacje człowiek–przestrzeń.

• Proces projektowy: od intuicyjnej obserwacji i analizy formy, poprzez syntezę graficzną, do opracowania autorskiej koncepcji przestrzennej.

• Zasady tworzenia modułów i struktur modularnych. Eksperymentowanie z materiałem, geometrią, powtarzalnością i sposobami łączenia elementów.

• Przekształcanie struktur płaskich i powierzchniowych w układy trójwymiarowe. Kształtowanie przestrzeni poprzez relacje formy i pustki, otwarcia, osłony i przenikanie.

• Badanie wpływu materiału, faktury, transparentności, światła i skali człowieka na odbiór przestrzeni.

• Dokumentowanie, analizowanie i prezentowanie procesu projektowego za pomocą rysunku, modelu i fotografii.

Zadanie semestralne:
„Od znaku do struktury. Przestrzeń modularna” — analiza wybranego obiektu architektonicznego, synteza graficzna, opracowanie modułu papierowego, budowanie i uprzestrzennianie struktury oraz badanie powstałych relacji przestrzennych.

Ćwiczenia uzupełniające:
Obserwacja i interpretacja emocjonalna architektury (rysunek z pamięci, reportaż fotograficzny) oraz warsztat zespołowy dotyczący zasad konstrukcji modularnych (papierowa kopuła geodezyjna).

Metody dydaktyczne

• Wykład wprowadzający i prezentacja przykładów z zakresu kompozycji, struktur modularnych i kształtowania przestrzeni.

• Indywidualne zadania projektowe realizowane etapowo, z korektami indywidualnymi i grupowymi.

• Ćwiczenia praktyczne i eksperymentalne w zakresie obserwacji architektury, rysunku, syntezy graficznej, modelowania i kompozycji przestrzennej.

• Warsztaty materiałowe i konstrukcyjne, obejmujące tworzenie modułów, budowanie struktur papierowych oraz zespołowe ćwiczenia konstrukcyjne.

• Obserwacja i analiza modeli przestrzennych z wykorzystaniem światła i dokumentacji fotograficznej.

• Dyskusje problemowe, przeglądy prac etapowych oraz indywidualne prezentacje i omówienia projektów.

Wykaz literatury obowiązkowej i uzupełniającej

Literatura obowiązkowa:

1. Peter Zumthor, "Myślenie architekturą".
2. Kimberly Elam, "Geometria w projektowaniu. Studia z proporcji i kompozycji".

Literatura uzupełniająca:

1. Adrian Frutiger, "Człowiek i jego znaki".
2. Steen Eiler Rasmussen, "Odczuwanie architektury", Wydawnictwo Murator, Warszawa 1999.
3. Juhani Pallasmaa, "Oczy skóry".
4. Juhani Pallasmaa, "Myśląca dłoń".

Dodatkowe informacje

Przedmiot realizowany na poziomie podstawowym. Nie wymaga wcześniejszego przygotowania w zakresie projektowania architektury wnętrz.

Wskazane są podstawowe umiejętności rysunkowe, wrażliwość na formę i przestrzeń oraz gotowość do eksperymentowania z materiałem.

Student powinien posiadać podstawowe materiały i narzędzia do rysunku oraz wykonywania modeli papierowych. Wymagane jest systematyczne uczestnictwo w zajęciach, realizowanie prac etapowych i udział w korektach projektowych.

Sposoby oceniania osiągniętych efektów uczenia się
Sposób oceniania (składowe)Składowe oceny końcowej w % (łącznie 100%)
Realizacja i jakość końcowego zadania projektowego 30%
Proces projektowy, prace etapowe i eksperymenty warsztatowe 25%
Aktywna obecność na zajęciach, przygotowanie do korekt i systematyczność pracy 25%
Dokumentacja i prezentacja projektu semestralnego 20%
Kryteria i skala ocen

5.5 Student w sposób wybitny przekracza wymagania programu. Wykazuje wyjątkową samodzielność, oryginalność i dojrzałość w rozwijaniu koncepcji. Tworzy autorską strukturę modularną o szczególnie wysokiej jakości przestrzennej, świadomie wykorzystując relacje formy i pustki, materiału, światła oraz skali człowieka. Proces projektowy jest konsekwentny, twórczy i pogłębiony, a prezentacja wyróżnia się wysokim poziomem artystycznym.

5.0 Student w pełni realizuje wymagania programu. Wykazuje bardzo dobre rozumienie procesu projektowego, od analizy i syntezy graficznej po opracowanie modułu i struktury przestrzennej. Projekt jest spójny, samodzielny, poprawny warsztatowo i świadomie organizuje przestrzeń. Dokumentacja i prezentacja są kompletne i czytelne.

4.5 Student realizuje wymagania programu na wysokim poziomie. Projekt wykazuje samodzielność, spójność koncepcyjną i dobre opanowanie technik warsztatowych. Struktura modularna tworzy czytelne relacje przestrzenne, choć nie wszystkie możliwości kompozycyjne i materiałowe zostały w pełni wykorzystane.

4.0 Student poprawnie realizuje założenia programu. Rozumie zasady syntezy graficznej, budowania modułu i uprzestrzenniania struktury. Projekt jest logiczny i poprawny warsztatowo, lecz wykazuje ograniczenia w zakresie spójności kompozycyjnej, eksperymentowania lub jakości uzyskanej przestrzeni.

3.5 Student realizuje podstawowe wymagania programu, jednak projekt wykazuje niedostatki w zakresie konsekwencji przekształceń, organizacji struktury lub świadomego kształtowania przestrzeni. Prace wymagają korekt, a samodzielność i jakość opracowania warsztatowego są nierównomierne.

3.0 Student osiąga minimalne wymagane efekty uczenia się. Przedstawia podstawowy proces przejścia od znaku graficznego do modułu i struktury oraz podejmuje próbę jej uprzestrzennienia. Projekt zawiera błędy lub uproszczenia, ale wykazuje elementarne rozumienie zasad kompozycji i organizacji przestrzeni.

2.0 Student nie osiąga wymaganych efektów uczenia się. Nie realizuje podstawowych etapów procesu projektowego lub przedstawiona praca nie wykazuje czytelnej zależności między znakiem, modułem i strukturą. Brakuje świadomego kształtowania przestrzeni, podstawowej poprawności warsztatowej lub dokumentacji pozwalającej ocenić proces i rezultat pracy.

Data sporządzenia karty

15.10.2026



Studies List

studies status time[h] ECTS form pass
Interior Design s.1 r 64 6 Sc 64h
Sc [C]
Sc [Rev]


Semester 2026/27-WS (WS-winter semester,SS-summer semester)
Course code: #50.33972