|
Język wykładowy
|
polski;
|
|
Grupa przedmiotów:
|
kierunkowe
|
|
Powiązanie z prowadzonymi badaniami naukowymi w dyscyplinie sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki
|
tak
|
|
Sposób realizacji
|
stacjonarnie
|
| Formy zajęć
|
| Formy zajęć do wyboru | Liczba godzin zajęć | w tym liczba godzin zajęć na odległość |
|
Zajęcia w pracowni
|
80
|
0
|
|
| Aktywność i liczba godzin pracy studenta
|
| Aktywność studenta | Liczba godzin pracy |
|
Udział w zajęciach dydaktycznych objętych harmonogramem realizacji programu studiów
|
80
|
|
Praca własna studenta (w tym m. in.: zadania domowe, przygotowanie prac etapowych i/lub końcowych, przygotowanie do zaliczenia/egzaminu, zapoznanie się z literaturą, udział w konsultacjach i inne)
|
160
|
|
RAZEM
|
240
|
|
|
Cel przedmiotu
|
Celem przedmiotu jest
- zrozumienie problematyki wystawiennictwa i jej wpływu na kształtowanie przestrzeni. - zapoznanie się z materiałami, technologiami oraz terminologią specyficzną dla projektowania wystaw. - nabycie umiejętności przeprowadzenia analizy problemu wystawienniczego w oparciu o scenariusz będący podstawą do tworzenia formy dostosowanej do treści i kontekstu przestrzennego. - umiejętność zaprojektowania wystawy stałej i wystawy czasowej. - uzyskanie kompetencji do dyskusji ze specjalistami z różnych dziedzin. - zwrócenie uwagi na rolę wystawiennictwa jako formy komunikacji społecznej - Rozeznanie we współczesnych kierunkach i tendencja przejawiających się w projektowaniu architektury wnętrz oraz wystawiennictwie, - Zrozumienie wpływu zastosowanych materiałów oraz technologii na ostateczny odbiór projektu, - Kształcenie umiejętności właściwego formułowania problemów i umotywowanego podejmowania decyzji w trakcie prac projektowych oraz uzasadnienia podjętych działań i zastosowanych rozwiązań i dyskusji w obliczu konfrontacji różnych postaw projektowych. - Opracowywanie własnego indywidualnego sposobu przedstawiania atmosfery przestrzeni w sposób właściwy dla danego zagadnienia oraz opanowanie środków prezentacji graficznej projektu. - Zwrócenie uwagi na problematykę inkluzywności, dostępności, empatię w projektowaniu i wielozmysłową percepcję odbiorcy w budowaniu środowisk wystawienniczych - Zapoznanie studentów z osiągnięciami wystawienniczymi na tle historii architektury (retrospektywa architektury EXPO) - Przedstawienie współczesnych realizacji i najnowszych osiągnięć w dziedzinie projektowania przestrzeni ekspozycyjnych - Prezentacja uzupełniających dziedzin projektowych wykorzystanych w wystawiennictwie, projektowanie graficzne, design, scenografia, multimedia.
|
| Efekty uczenia się przedmiotu |
| w zakresie wiedzy
|
| Efekt kierunkowy | Efekt przedmiotowy | Formy weryfikacji osiągnięcia efektu |
|
K2_W01
|
W1 - Posiada wiedzę o współczesnych teoriach i strategiach projektowania przestrzeni ekspozycyjnych, rozumie ich źródła i wpływ na praktykę projektową.
W2 - Posiada wiedzę w zakresie interdyscyplinarnych metod projektowania przestrzeni ekspozycyjnych, integrujących teorię, technologię i kontekst kulturowy.
|
przegląd, korekta
|
|
K2_W02
|
W3 - Rozumie wzajemne relacje między teorią a praktyką w projektowaniu przestrzeni ekspozycyjnych; potrafi wskazać, w jaki sposób koncepcje estetyczne i funkcjonalne kształtują doświadczenie odbiorcy wystawy.
W4 - Potrafi integrować wiedzę teoretyczną i praktyczną w analizie i opracowaniu koncepcji przestrzeni wystawienniczych; rozumie znaczenie kontekstu kulturowego, technologicznego i komunikacyjnego w projektowaniu ekspozycji.
|
przegląd, korekta
|
|
K2_W04
|
W5 - Zna podstawowe przepisy dot. projektowania przestrzeni użyteczności publicznej, zasady ergonomii, techniki oświetleniowe
W6 - posiada wiedzę w zakresie nauk humanistycznych i społecznych konieczną do pracy w zawodzie architekta wnętrz.
|
przegląd, korekta
|
|
| w zakresie umiejętności
|
| Efekt kierunkowy | Efekt przedmiotowy | Formy weryfikacji osiągnięcia efektu |
|
K2_U01
|
U1 - potrafi tworzyć i realizować autorskie koncepcje artystyczne stosując oryginalne i nowatorskie środki wypowiedzi.
U2 - Potrafi twórczo reinterpretować i przetwarzać informacje, formułując oryginalne koncepcje ekspozycyjne oparte na krytycznej analizie kontekstu kulturowego i społecznego.
|
przegląd, korekta
|
|
K2_U03
|
U3 - Samodzielnie podejmuje decyzje projektowe dotyczące kompozycji, narracji i funkcji przestrzeni wystawienniczej, uzasadniając je w kontekście ideowym i estetycznym.
U4 - potrafi wykonać autorski projekt koncepcyjny z dziedziny wystawiennictwa, potrafi powiązać funkcje wnętrza z pokazem wystawienniczym w sprawnie działający układ przestrzeni wielofunkcyjnych tworząc projekt z uwzględnieniem wymagań estetycznych technicznych i społecznych.
|
przegląd, korekta
|
|
K2_U07
|
U5 Potrafi przygotować i zorganizować realizację procesu projektowego w stopniu poszerzonym o umiejętność zarządzania zespołem.
U6 zna i rozumie w zakresie pogłębionym uwarunkowania interdyscyplinarnego kształtowania najbliższego otoczenia człowieka.
|
przegląd, korekta
|
|
| w zakresie kompetencji społecznych
|
| Efekt kierunkowy | Efekt przedmiotowy | Formy weryfikacji osiągnięcia efektu |
|
K2_K01
|
K1 - jest świadomy konieczności nabywania wiedzy potrzebnej w toku dalszego kształcenia zawodowego własnego i innych
K2 - Wykazuje postawę otwartości i refleksyjności wobec własnych działań projektowych; potrafi krytycznie oceniać uzyskane rezultaty i modyfikować koncepcję na podstawie konstruktywnej krytyki.
|
przegląd, korekta
|
|
K2_K04
|
K3: potrafi w oparciu o posiadaną specjalistyczną wiedzę i świadomość etyki zawodowej przeprowadzić rzeczową analizę pracy własnej oraz prezentować obiektywne sądy w zakresie wystawiennictwa. K4: Umie w indywidualny sposób prezentować projekt, przedstawiać koncepcje, modyfikować projekt krytycznie analizując nowo pojawiające się zagadnienia i będąc świadomym koordynacji branżowej.
|
przegląd, korekta
|
|
|
Treści programowe
|
Projektowanie przestrzeni ekspozycyjnych jako interdyscyplinarna praktyka łącząca architekturę wnętrz, sztuki wizualne, kuratorstwo i projektowanie doświadczeń. Analiza współczesnych strategii wystawienniczych oraz relacji pomiędzy dziełem, przestrzenią i odbiorcą. Interpretacja treści i znaczeń dzieła sztuki w kontekście kulturowym, historycznym i architektonicznym. Metody badań projektowych, formułowanie założeń ideowych oraz translacja koncepcji artystycznych na język form przestrzennych. Percepcja wielozmysłowa, doświadczenie haptyczne i emocjonalne w odbiorze ekspozycji. Kompozycja, skala, proporcje, światło, kolor i materiał jako narzędzia kształtowania relacji przestrzennych i atmosfery wystawy. Eksperymentalne formy prezentacji obiektów i treści. Podstawy konstruowania narracji wystawienniczej oraz organizacji doświadczenia odbiorcy. Zagadnienia dostępności i inkluzywności w projektowaniu ekspozycji. Metody wizualizacji, modelowania, prototypowania i prezentacji koncepcji projektowych.
|
|
Metody dydaktyczne
|
wykład, indywidualne projekty studenckie, ćwiczenia, dyskusja, korekta indywidualna, komentarze do prezentacji etapów zadań, ekspozycja etapów zadań
|
|
Wykaz literatury obowiązkowej i uzupełniającej
|
Literatura podstawowa: • J. Lorenc, L. Skolnick, C. Berger, „Czym jest projektowanie wystaw?”, ABE Dom Wydawniczy, Warszawa 2008 • J. Żurawski, „O budowie formy architektonicznej”, Arkady, Warszawa 1973. • G. Sigfried „Przestrzeń, czas i architektura” PWN, 1968 • M. Kysiak – „Architektura pawilonów wystawowych“ – Oficyna Wydawnicza PW, 1998 Warszawa
• P. Barłóg, Przestrzeń realna i wirtualna w wystawiennictwie muzealnym, Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu 2013, ISBN: 978-83-63533-13-7 • A. Kiciński, Muzea. Zagadnienia rozwoju i projektowania. Polska perspektywa, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2011, ISBN: 978-83-7207-914-5 • J. Bronowski, Potęga wyobraźni, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1988
|
|
Dodatkowe informacje
|
Wymagania wstępne: dyplom ukończenia studiów pierwszego stopnia; wiedza, umiejętności i kompetencje społeczne w zakresie przedmiotów poprzedzających.
Wyniki badań naukowych prowadzonych przez Prowadzące Pracownię stanowią podstawę oferty programowej Pracowni i są sukcesywnie wprowadzane do treści kształcenia.
Treści programowe mogą zostać zmienione pod kątem udziału studenta w konkursie.
|
| Sposoby oceniania osiągniętych efektów uczenia się
|
| Sposób oceniania (składowe) | Składowe oceny końcowej w % (łącznie 100%) |
|
Ocena samodzielności wykonywanych zadań
|
20%
|
|
Ocena poziomu oryginalności rozwiązań projektowych
|
20%
|
|
Ocena wartości merytorycznej i kompletności dokumentacji
|
20%
|
|
Ocena poziomu artystycznego i technicznego prezentacji poszczególnych etapów zadań projektowych w formie słownej i graficznej
|
20%
|
|
Ocena stopnia zaangażowania w realizację programu i rzetelność wykonywania zadań
|
20%
|
|
|
Kryteria i skala ocen
|
5,5 – Osiągnięcie w stopniu zaawansowanym wszystkich wymaganych efektów uczenia się. Wiedza, umiejętności i kompetencje na poziome wykraczającym ponad wymagania programowe. Uzyskanie 100% łącznej punktacji z kryteriów oceny (składowe oceny 1-5). 5,0 – Osiągnięcie w stopniu zaawansowanym wszystkich wymaganych efektów uczenia się. Uzyskanie min. 90% łącznej punktacji z kryteriów oceny (składowe oceny 1-5). 4,5 – Osiągnięcie w stopniu zaawansowanym większości wymaganych efektów uczenia się. Uzyskanie min. 80% łącznej punktacji z kryteriów oceny (składowe oceny 1-5). 4,0 – Osiągnięcie w stopniu zaawansowanym części wymaganych efektów uczenia się. Uzyskanie min. 70% łącznej punktacji z kryteriów oceny (składowe oceny 1-5). 3,5 – Osiągnięcie w stopniu podstawowym wszystkich wymaganych efektów uczenia się. Uzyskanie min. 60% łącznej punktacji z kryteriów oceny (składowe oceny 1-5). 3,0 – Osiągnięcie w stopniu podstawowym wszystkich wymaganych efektów uczenia się. Uzyskanie min. 50% łącznej punktacji z kryteriów oceny (składowe oceny 1-5). 2,0 – Nie osiągnięcie w stopniu podstawowym wszystkich wymaganych efektów uczenia się. Uzyskanie poniżej 50% łącznej punktacji z kryteriów oceny (składowe oceny 1-5).
|
|
Data sporządzenia karty
|
3.11.2023
|