|
Treści programowe
|
II rok I st., semestr zimowy 2026/27
Studium martwej natury, aktu, postaci (kontynuacja), kompozycja na wybrany temat – aspekt realistyczny wzbogacony o elementy interpretacyjne.
Rysunek i Malarstwo: (zadania do wyboru)
1. Studium martwej natury i aranżacji przestrzennej Studium interpretacyjne martwej natury - zadanie polega na kontynuacji zagadnień formalnych i kolorystycznych, opartych na układzie martwej natury we wnętrzu. Proces realizacji obejmuje przejście od analizy formalnej do syntetycznej struktury kompozycji. Szczególny nacisk należy położyć na interpretację elementów konstrukcji przestrzennej, dynamiki układu, światłocienia oraz gradacji waloru. Studium postaci - rysunek wykonany dowolną techniką.
2. Trawestacja wnętrza – reinterpretacja przestrzeni w malarstwie Zadanie polega na malarskiej interpretacji wnętrza zaczerpniętego z dzieła sztuki wybranego twórcy. Powstała praca będzie spotkaniem dwóch obrazów — oryginalnego i przetworzonego. Transformacja może odbywać się na różnych płaszczyznach, takich jak kolorystyka, kompozycja, walor, materia, światło i cień. Włączenie elementów innego dzieła do nowej kompozycji wymaga wcześniejszego uzgodnienia. Przed przystąpieniem do realizacji należy przygotować szkice koncepcyjne. Liczba prac zostanie ustalona indywidualnie. W ramach zadania można posłużyć się studium modela, martwą naturą lub sytuacją przestrzenną z pracowni.
3. Mikroprzestrzeń Zadanie polega na stworzeniu pracy malarskiej opartej na studium z natury, podejmującej temat mikroprzestrzeni inspirowanej światem roślin jako zapisu upływu czasu i zachodzących w niej przemian. Punktem wyjścia jest bezpośrednia obserwacja wybranego fragmentu świata roślinnego – jego form, struktur, faktur, kolorystyki oraz śladów wzrostu, dojrzewania, starzenia i obumierania. Roślina staje się nie tylko przedmiotem obserwacji, lecz także symbolem ciągłego procesu przemian, w którym rozwój, przemijanie i odradzanie tworzą naturalny cykl życia. Celem zadania jest przejście od obserwacji i studium do indywidualnej interpretacji malarskiej. Zaobserwowane formy, struktury, kolory i relacje przestrzenne powinny zostać twórczo przekształcone z wykorzystaniem skali, kadru, światła, rytmu, faktury i materii malarskiej. Istotne jest zachowanie związku z obserwowaną naturą przy jednoczesnym poszukiwaniu środków pozwalających wyrazić osobistą refleksję nad czasem, przemijaniem i nieustanną transformacją. Realizację należy poprzedzić serią szkiców obserwacyjnych oraz poszukiwaniem indywidualnej koncepcji kompozycyjnej.
4. Muzeum wyobraźni Podstawą realizacji pracy malarskiej lub rysunkowej w ramach zadania „Muzeum wyobraźni” jest konkretne wspomnienie np. rodzinny dom, zapach z dzieciństwa, historyczne wydarzenie, dzieło sztuki, architektura lub fragmenty mebli, światła i faktur, które przywołują określone momenty z przeszłości. Zadanie polega na pokazaniu procesu, w którym wspomnienie miesza się z wyobraźnią. Widz nie ogląda wspomnienia z jednej perspektywy. Przestrzeń może być ukazana jednocześnie z góry, z dołu, od środka oraz przez pryzmat emocji innych ludzi. Praca ma na celu ukazanie, że pamięć jest mozaiką, a nie pojedynczym obrazem — składa się z fragmentów, perspektyw, emocji i indywidualnych skojarzeń. Koncepcja pracy nie zakłada stworzenia dosłownego muzeum, lecz traktuje ludzką pamięć jako przestrzeń, w której współistnieją fragmenty miejsc, przedmiotów, obrazów i doświadczeń. W obrębie pamięci elementy pochodzące z różnych momentów i przestrzeni mogą zostać zestawione ze sobą, mimo że w rzeczywistości nigdy nie występowały jednocześnie. Przedmioty i obrazy, oddalone od siebie pod względem czasu, miejsca czy kontekstu, mogą zostać połączone poprzez indywidualne wspomnienia, emocje i skojarzenia. Założenie to odnosi się do koncepcji „muzeum wyobraźni” André Malraux, w którym dzieła istnieją nie tylko jako fizyczne obiekty, lecz również jako elementy tworzące indywidualną przestrzeń pamięci i wyobraźni. W pracy można wykorzystać fotografie, rodzinne archiwum lub własne materiały wizualne jako punkt wyjścia do stworzenia autorskiej interpretacji.
5. Symbole ukryte w codzienności Zadanie skłania do zatrzymania się i refleksji nad tym, co nas otacza oraz nad sposobem, w jaki postrzegamy rzeczywistość. Codzienność może być równie fascynująca jak świat znaków, symboli i mistycznych wizji — wystarczy uważnie się rozejrzeć, by dostrzec jej wyjątkowość. Proza życia, wraz z jej rytuałami, zadaniami i wyzwaniami, stanowi doskonały motyw do artystycznej interpretacji. Prace mogą być inspirowane zdarzeniem, zjawiskiem, fenomenem natury, krajobrazem, miejską sytuacją, przestrzenią, postacią lub przedmiotem we wnętrzu, a także relacjami międzyludzkimi. Interpretacja własna powinna być poprzedzona szkicami rysunkowymi i malarskimi.
Ćwiczenia w zakresie doskonalenia umiejętności świadomej obserwacji formy i zjawisk natury, odtwarzania i interpretacji. Ćwiczenia z uwzględnieniem następujących zagadnień: - waloru i koloru - kompozycji - światła - proporcji - przestrzeni - ekspresji - związku treści i formy
|
|
Wykaz literatury obowiązkowej i uzupełniającej
|
Literatura obowiązkowa:
R. Gill, „Zasady rysunku realistycznego – książka dla projektantów, ilustratorów i artystów”, Wydawnictwo Galaktyka, Łódź 1997 J. Lelewicz, „Przedstawienie i znaczenie”, słowo/obraz, terytoria, Gdańsk 1995 (fragmenty) T. Pignatti, „Historia rysunku – od Altamiry do Picassa”, Wydawnictwo Arkady, Warszawa 2006 (fragmenty) M. Rzepińska, „Historia koloru”, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1983 (fragmenty)
Literatura uzupełniająca: (wybrane fragmenty)
M. Minnaert, „Światło i barwa w przyrodzie”, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1961 W. Kandinsky, „Punkt i linia a płaszczyzna.", Oficyna, Łódź 2019 A. Rudolf, „Sztuka i percepcja wzrokowa”, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1978 W. Strzemiński, „Teoria widzenia”, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1969 S. Hawking, „Ilustrowana teoria wszystkiego”, Wydawnictwo Zysk i S-ka, Poznań 2004
|
|
Kryteria i skala ocen
|
Kryteria:
- Ocena samodzielności wykonywanych zadań - Ocena poziomu oryginalności i innowacyjność realizacji zadań artystycznych - Ocena poziomu artystycznego i technicznego wykonania prac - Umiejętność uzasadniania wykorzystywanych środków i adekwatność doboru środków wyrazu - Ocena stopnia zaangażowania w realizację programu i rzetelność wykonywania zadań, frekwencja
Skala ocen:
na ocenę 3,0: Osiągnięcie w stopniu podstawowym większości wymaganych efektów uczenia się z pominięciem mniej istotnych aspektów. Uzyskanie min. 50 % łącznej punktacji z kryteriów oceny (składowe 1-5). Frekwencja do 5 nieobecności w semestrze.
na ocenę 3,5: Osiągnięcie w stopniu podstawowym wszystkich wymaganych efektów uczenia się. Uzyskanie min. 60 % łącznej punktacji z kryteriów oceny (składowe 1-5). Frekwencja do 4 nieobecności w semestrze.
na ocenę 4,0: Osiągnięcie w stopniu zaawansowanym części wymaganych efektów uczenia się z pominięciem mniej istotnych aspektów. Uzyskanie min. 70 % łącznej punktacji z kryteriów oceny (składowe 1-5). Frekwencja do 3 nieobecności w semestrze.
na ocenę 4,5: Osiągnięcie w stopniu zaawansowanym większości wymaganych efektów uczenia się z pominięciem niektórych mało istotnych aspektów. Uzyskanie min. 80 % łącznej punktacji z kryteriów oceny (składowe 1-5). Frekwencja do 3 nieobecności w semestrze.
na ocenę 5,0: Osiągnięcie w stopniu zaawansowanym wszystkich wymaganych efektów uczenia się. Uzyskanie min. 90 % łącznej punktacji z kryteriów oceny (składowe 1-5). Frekwencja do 3 nieobecności w semestrze.
na ocenę 5,5: Osiągnięcie w stopniu zaawansowanym wszystkich wymaganych efektów uczenia się. Wiedza, umiejętności i kompetencje na poziomie wykraczającym ponad wymagania programowe. Uzyskanie 100 % łącznej punktacji z kryteriów oceny (składowe 1-5). Frekwencja do 3 nieobecności w semestrze.
|