|
Język wykładowy
|
polski;
|
|
Grupa przedmiotów:
|
kierunkowe
|
|
Powiązanie z prowadzonymi badaniami naukowymi w dyscyplinie sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki
|
TAK
|
|
Sposób realizacji
|
stacjonarnie
|
| Formy zajęć
|
| Formy zajęć do wyboru | Liczba godzin zajęć | w tym liczba godzin zajęć na odległość |
|---|
|
Zajęcia w pracowni
|
96
|
0
|
|
| Aktywność i liczba godzin pracy studenta
|
| Aktywność studenta | Liczba godzin pracy |
|---|
|
Praca własna studenta (w tym m. in.: zadania domowe, przygotowanie prac etapowych i/lub końcowych, przygotowanie do zaliczenia/egzaminu, zapoznanie się z literaturą, udział w konsultacjach i inne)
|
20
|
|
|
Cel przedmiotu
|
• Rozwijanie podstaw warsztatu malarskiego oraz świadomego posługiwania się kompozycją, kolorem, walorem, światłem, formą, materią i przestrzenią.
• Kształcenie umiejętności obserwacji i interpretacji natury oraz budowania wypowiedzi malarskiej wynikającej także z pamięci, wyobraźni, własnych doświadczeń i zainteresowań studenta.
• Rozwijanie świadomości relacji między zamiarem a formą oraz umiejętności przeprowadzenia prostego pomysłu od szkicu i prób do ukończonej realizacji.
• Wspieranie samodzielnych decyzji artystycznych, systematycznej pracy i podstawowej refleksji nad jej przebiegiem.
|
| Efekty uczenia się przedmiotu |
| w zakresie wiedzy
|
| Efekt kierunkowy | Efekt przedmiotowy | Formy weryfikacji osiągnięcia efektu |
|---|
|
KA1_W01
KA1_W14
|
W1. Student zna podstawowe środki wyrazu, możliwości warsztatowe i technologiczne wybranych technik malarskich oraz rozumie ich funkcję w budowaniu obrazu.
W2. Student rozumie znaczenie obserwacji, wyobraźni, doświadczenia i innych źródeł inspiracji dla rozwijania własnej wypowiedzi artystycznej.
|
W1. Analiza prac i prób warsztatowych podczas korekt oraz przeglądu semestralnego.
W2. Rozmowa problemowa, omówienie inspiracji i założeń realizacji, przegląd semestralny.
|
|
| w zakresie umiejętności
|
| Efekt kierunkowy | Efekt przedmiotowy | Formy weryfikacji osiągnięcia efektu |
|---|
|
KA1_U01
KA1_U03
KA1_U07
|
U1. Student formułuje własny pomysł malarski i rozwija go w szkicach, próbach oraz ukończonej realizacji.
U2. Student dobiera podstawowe środki wyrazu, technikę i sposób pracy odpowiednio do przyjętego zamiaru.
U3. Student wykorzystuje obserwację, analizę i interpretację natury, a także pamięć, wyobraźnię i materiały wizualne oraz wprowadza uzasadnione korekty warsztatowe i formalne.
|
U1. Projekt indywidualny, szkice, etapy realizacji i przegląd.
U2–U3. Ćwiczenia praktyczne, próby warsztatowe, korekty, dokumentacja procesu i przegląd semestralny.
|
|
| w zakresie kompetencji społecznych
|
| Efekt kierunkowy | Efekt przedmiotowy | Formy weryfikacji osiągnięcia efektu |
|---|
|
KA1_K10
KA1_K12
|
K1. Student jest gotów do otwartego i rzeczowego odnoszenia się do argumentów innych osób podczas korekt i dyskusji o pracach.
K2. Student jest gotów do dokonywania podstawowej samooceny, formułowania konstruktywnej krytyki oraz refleksji nad artystycznymi, społecznymi i etycznymi aspektami własnej pracy.
|
K1. Obserwacja udziału w korektach indywidualnych i grupowych oraz dyskusjach.
K2. Krótka samoocena procesu i rezultatu; konstruktywne omówienie prac własnych i innych osób podczas przeglądu semestralnego.
|
|
|
Treści programowe
|
• Podstawowe zagadnienia budowy obrazu: kompozycja, kolor, walor, światło, forma, materia i przestrzeń.
• Obserwacja, analiza i interpretacja rzeczywistości, w tym wybrane studia martwej natury, postaci lub przestrzeni, służące rozwijaniu warsztatu.
• Wykorzystanie doświadczenia, pamięci, wyobraźni, fotografii i innych materiałów wizualnych jako źródeł obrazu.
• Formułowanie prostego problemu malarskiego oraz rozwijanie pomysłu poprzez notatki wizualne, szkice, warianty i próby materiałowe.
• Relacja między intencją a formą; dobór techniki, formatu, skali i środków wyrazu oraz poznawanie wybranych strategii malarskich.
• Realizacja krótkiego projektu indywidualnego lub spójnego zestawu prac, jego prezentacja, samoocena i udział w omówieniu grupowym.
|
|
Metody dydaktyczne
|
• Ćwiczenia praktyczne i zadania problemowe
• Indywidualne realizacje malarskie
• Wybrane ćwiczenia studyjne oparte na obserwacji
• Szkice oraz próby warsztatowe i technologiczne
• Korekty indywidualne i grupowe
• Rozmowa dydaktyczna i dyskusja
• Przeglądy etapowe i przegląd semestralny.
|
|
Wykaz literatury obowiązkowej i uzupełniającej
|
LITERATURA PODSTAWOWA:
Czapski J., Patrząc, Znak, Kraków 1996.
Berger J., Sposoby widzenia, tłum. M. Bryl, Fundacja Aletheia, Warszawa 2008.
Godfrey T., Painting Today, Phaidon Press, London 2009.
LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:
Gombrich E.H., O sztuce, tłum. M. Dolińska, I. Kossowska, D. Stefańska-Szewczuk, A. Kuczyńska, Wydawnictwo Arkady, Warszawa 1997.
Kandinsky W., Punkt i linia a płaszczyzna. Przyczynek do analizy elementów malarskich, tłum. S. Fijałkowski, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1986.
Vitamin P3: New Perspectives in Painting, Phaidon Press, London–New York 2016.
Rzepińska M., Historia koloru w dziejach malarstwa europejskiego, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1983.
Tatarkiewicz W., Dzieje sześciu pojęć. Sztuka, piękno, forma, twórczość, odtwórczość, przeżycie estetyczne, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1976.
Podgórzec Z., Rozmowy z Jerzym Nowosielskim, oprac. i wstęp K. Czerni, Wydawnictwo Znak, Kraków 2009.
Sylvester D., Rozmowy z Francisem Baconem. Brutalność faktu, tłum. M. Wasilewski, Zysk i S-ka, Poznań 1997.
Hockney D., Wiedza tajemna. Sekrety technik malarskich dawnych mistrzów, tłum. J. Holzman, wyd. 2, Universitas, Kraków 2007.
|
|
Dodatkowe informacje
|
Przyjęcie do pracowni odbywa się po zapoznaniu się z pracami studenta oraz rozmowie dotyczącej jego indywidualnych celów i oczekiwań związanych z kształceniem w zakresie sztuk wizualnych. Student powinien posiadać podstawowe przygotowanie warsztatowe i być gotowy do systematycznej realizacji zadań. Zajęcia odbywają się wspólnie ze studentami kierunków malarstwo i scenografia, co umożliwia udział w korektach i dyskusjach prowadzonych w zróżnicowanej grupie.
|
| Sposoby oceniania osiągniętych efektów uczenia się
|
| Sposób oceniania (składowe) | Składowe oceny końcowej w % (łącznie 100%) |
|---|
|
1. Indywidualny projekt lub zestaw prac obejmujący zadania studyjne, problemowe albo własne propozycje malarskie: zgodność realizacji z założeniem, rozwój własnego pomysłu i jakość artystyczna.
2. Warsztat i adekwatność zastosowanych środków, w tym jakość prób i realizacji.
3. Proces pracy: szkice, warianty, systematyczność, korzystanie z korekt i samodzielność.
4. Prezentacja i omówienie prac: wskazanie założeń, źródeł i dokonanych wyborów, samoocena oraz otwartość na argumenty innych osób.
|
1. 40%
2. 25%
3. 25%
4. 10%
|
|
|
Kryteria i skala ocen
|
5,5 – efekt osiągnięty w stopniu wybitnym: realizacja oryginalna, spójna, bardzo świadoma formalnie i warsztatowo; wyjątkowo samodzielny i konsekwentny proces pracy.
5,0 – efekt osiągnięty w stopniu bardzo dobrym: realizacja spójna i indywidualna; trafny dobór środków, bardzo dobry warsztat i samodzielność.
4,5 – efekt osiągnięty powyżej poziomu dobrego: przekonująca realizacja i świadome decyzje, z nielicznymi niedoskonałościami.
4,0 – efekt osiągnięty w stopniu dobrym: założenie czytelne, środki w większości adekwatne, warsztat poprawny, proces systematyczny.
3,5 – efekt osiągnięty dostatecznie ponad poziom minimalny: realizacja spełnia większość wymagań, lecz wymaga dalszego dopracowania formalnego lub warsztatowego.
3,0 – efekt osiągnięty na poziomie minimalnym: podstawowe założenia zrealizowane, a wymagane efekty osiągnięte w stopniu wystarczającym.
2,0 – efekt nieosiągnięty: brak ukończonej realizacji lub niespełnienie podstawowych wymagań w zakresie koncepcji, warsztatu albo procesu pracy.
|
|
Data sporządzenia karty
|
19.9.2026
|
