|
Język wykładowy
|
polski;
|
|
Grupa przedmiotów:
|
kierunkowe
|
|
Powiązanie z prowadzonymi badaniami naukowymi w dyscyplinie sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki
|
TAK
|
|
Sposób realizacji
|
stacjonarnie
|
| Formy zajęć
|
| Formy zajęć do wyboru | Liczba godzin zajęć | w tym liczba godzin zajęć na odległość |
|---|
|
Zajęcia w pracowni
|
160
|
|
|
| Aktywność i liczba godzin pracy studenta
|
| Aktywność studenta | Liczba godzin pracy |
|---|
|
Praca własna studenta (w tym m. in.: zadania domowe, przygotowanie prac etapowych i/lub końcowych, przygotowanie do zaliczenia/egzaminu, zapoznanie się z literaturą, udział w konsultacjach i inne)
|
20
|
|
|
Cel przedmiotu
|
• Pogłębianie dojrzałej, samodzielnej i rozpoznawalnej wypowiedzi malarskiej poprzez realizację zaawansowanego projektu lub spójnego zestawu prac.
• Doskonalenie warsztatu oraz świadomego i odpowiedzialnego doboru środków formalnych, materiałowych i technologicznych do znaczenia oraz charakteru realizacji.
• Rozwijanie autonomicznych idei malarskich na podstawie indywidualnie wybranych źródeł. Praca z obserwacji może być wykorzystywana zależnie od założeń projektu, lecz nie stanowi obowiązkowej metody realizacji.
• Kształtowanie umiejętności doprowadzenia projektu do dojrzałej całości, jego dokumentowania, publicznej prezentacji, argumentowania decyzji i krytycznej oceny rezultatów.
|
| Efekty uczenia się przedmiotu |
| w zakresie wiedzy
|
| Efekt kierunkowy | Efekt przedmiotowy | Formy weryfikacji osiągnięcia efektu |
|---|
|
KA2_W11
KA2_W12
|
W1. Student zna i rozumie uwarunkowania oraz strategie umożliwiające swobodną i niezależną kreację artystyczną, w tym zależność między znaczeniem pracy a wyborem środków malarskich.
W2. Student zna różnorodne postawy i strategie artystyczne oraz rozumie, w jaki sposób może krytycznie wykorzystywać je do rozwijania własnego, oryginalnego projektu.
|
W1. Analiza założeń projektu, doboru środków oraz kolejnych etapów realizacji podczas korekt i przeglądu semestralnego.
W2. Rozmowa problemowa, omówienie odniesień artystycznych i sposobu ich twórczego przekształcenia; prezentacja projektu.
|
|
| w zakresie umiejętności
|
| Efekt kierunkowy | Efekt przedmiotowy | Formy weryfikacji osiągnięcia efektu |
|---|
|
KA2_U10
KA2_U17
KA2_U20
|
U1. Student samodzielnie podejmuje i uzasadnia decyzje na wszystkich etapach projektowania oraz realizacji zaawansowanej pracy malarskiej.
U2. Student tworzy swobodną i niezależną wypowiedź malarską, integrując koncepcję, formę, warsztat i indywidualnie wybrane źródła.
U3. Student przygotowuje odpowiedzialną publiczną prezentację projektu, obejmującą wybór prac, sposób ekspozycji, dokumentację i ustne omówienie realizacji.
|
U1. Projekt indywidualny: założenia, harmonogram, szkice, warianty, kolejne etapy, korekty i ukończona realizacja.
U2. Ocena spójności koncepcji, rozwiązań formalnych i warsztatowych podczas korekt oraz przeglądu semestralnego.
U3. Dokumentacja, aranżacja i publiczna prezentacja projektu wraz z omówieniem podjętych decyzji.
|
|
| w zakresie kompetencji społecznych
|
| Efekt kierunkowy | Efekt przedmiotowy | Formy weryfikacji osiągnięcia efektu |
|---|
|
KA2_K11
KA2_K17
|
K1. Student jest gotów do pogłębionej i odpowiedzialnej oceny własnych działań twórczych oraz do konstruktywnego odnoszenia się do realizacji innych osób.
K2. Student jest gotów komunikatywnie przedstawiać i argumentować własne decyzje artystyczne, prowadzić rzeczowy dialog oraz przyjmować odpowiedzialność za sposób prezentacji pracy.
|
K1. Pogłębiona samoocena procesu i rezultatu; konstruktywny udział w korektach, dyskusjach i przeglądzie semestralnym.
K2. Prezentacja i obrona założeń projektu, obserwacja sposobu argumentowania oraz udziału w dialogu pracownianym.
|
|
|
Treści programowe
|
• Pogłębienie indywidualnych zainteresowań, sformułowanie zaawansowanego problemu malarskiego i opracowanie autorskiej koncepcji projektu.
• Rozwijanie projektu jako cyklu lub spójnego zestawu prac; autonomiczny wybór źródeł i sposobu pracy, przy fakultatywnym wykorzystaniu obserwacji i ćwiczeń studyjnych.
• Pogłębianie warsztatu i środków malarskich; eksperyment formalny, materiałowy i technologiczny służący weryfikacji koncepcji.
• Krytyczna analiza postaw i strategii malarskich oraz świadome sytuowanie własnej praktyki wobec tradycji i współczesności.
• Finalizacja projektu: selekcja, prezentacja, dokumentacja, publiczne omówienie, argumentacja i pogłębiona samoocena.
|
|
Metody dydaktyczne
|
Zaawansowany indywidualny projekt semestralny i systematyczna praca praktyczna.
Eksperymenty formalne, materiałowe i technologiczne oraz fakultatywne ćwiczenia studyjne.
Korekty indywidualne i grupowe; konsultacje koncepcji, warsztatu i prezentacji.
Seminarium pracowniane, rozmowa problemowa i analiza postaw artystycznych.
Prezentacje robocze, przeglądy etapowe, pogłębiona samoocena i przegląd semestralny.
|
|
Wykaz literatury obowiązkowej i uzupełniającej
|
LITERATURA PODSTAWOWA:
Gombrich E.H., O sztuce, tłum. M. Dolińska, I. Kossowska, D. Stefańska-Szewczuk, A. Kuczyńska, Wydawnictwo Arkady, Warszawa 1997.
Tatarkiewicz W., Dzieje sześciu pojęć. Sztuka, piękno, forma, twórczość, odtwórczość, przeżycie estetyczne, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1976.
Vitamin P3: New Perspectives in Painting, Phaidon Press, London–New York 2016.
LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:
Vitamin P4: New Perspectives in Painting, Phaidon Press, London–New York 2026
Kandinsky W., Punkt i linia a płaszczyzna. Przyczynek do analizy elementów malarskich, tłum. S. Fijałkowski, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1986.
Gage J., Kolor i kultura. Teoria i znaczenie koloru od antyku do abstrakcji, tłum. J. Holzman, Universitas, Kraków 2008.
Podgórzec Z., Rozmowy z Jerzym Nowosielskim, oprac. i wstęp K. Czerni, Wydawnictwo Znak, Kraków 2009.
Sylvester D., Rozmowy z Francisem Baconem. Brutalność faktu, tłum. M. Wasilewski, Zysk i S-ka, Poznań 1997.
Van Gogh V., Delacroix E., Makowski T. – wybrane dzienniki, listy i pisma artystów.
Sontag S., Przeciw interpretacji i inne eseje, Wydawnictwo Karakter, Kraków 2012.
Hockney D., Wiedza tajemna. Sekrety technik malarskich dawnych mistrzów, tłum. J. Holzman, wyd. 2, Universitas, Kraków 2007.
Ponadto: aktualne wystawy czasowe, katalogi wystaw oraz magazyny poświęcone sztuce współczesnej i krytyce artystycznej
|
|
Dodatkowe informacje
|
Student powinien posiadać doświadczenie w samodzielnej realizacji zaawansowanego projektu malarskiego, rozwijane m.in. w semestrze 1 studiów drugiego stopnia. Przyjęcie do Pracowni odbywa się po zapoznaniu się z pracami studenta i rozmowie dotyczącej jego celów. Zajęcia są prowadzone we wspólnej pracowni ze studentami kierunku malarstwo, z zachowaniem efektów uczenia się właściwych dla kierunku edukacja artystyczna.
|
| Sposoby oceniania osiągniętych efektów uczenia się
|
| Sposób oceniania (składowe) | Składowe oceny końcowej w % (łącznie 100%) |
|---|
|
1. Zaawansowany projekt indywidualny lub spójny zestaw prac: oryginalność i pogłębienie problemu, dojrzałość koncepcji, spójność oraz jakość artystyczna.
2. Warsztat i eksperyment: adekwatność środków, poziom prób, świadome wykorzystanie technologii i konsekwencja realizacyjna.
3. Proces pracy: samodzielność, systematyczność, dokumentacja, krytyczne reagowanie na wyniki prób oraz doprowadzenie projektu do finalnej postaci.
4. Prezentacja i refleksja: selekcja i ekspozycja prac, jakość dokumentacji, argumentacja decyzji, pogłębiona samoocena oraz udział w dyskusji.
|
1. 45%
2. 25%
3. 15%
4. 15%
|
|
|
Kryteria i skala ocen
|
5,5 - efekt osiągnięty w stopniu wybitnym: projekt wysoce oryginalny, pogłębiony i dojrzały; pełna integracja idei, formy i warsztatu; wyjątkowa samodzielność oraz znakomita prezentacja.
5,0 - efekt osiągnięty w stopniu bardzo dobrym: projekt dojrzały, indywidualny i spójny; bardzo dobry warsztat, trafne decyzje, samodzielny proces i świadoma prezentacja.
4,5 - efekt osiągnięty powyżej poziomu dobrego: przekonująca i spójna realizacja, świadome decyzje oraz dobre przygotowanie prezentacji, z nielicznymi niedoskonałościami.
4,0 - efekt osiągnięty w stopniu dobrym: problem poprawnie sformułowany i rozwinięty, środki w większości adekwatne, warsztat dobry, a projekt ukończony i właściwie przedstawiony.
3,5 - efekt osiągnięty dostatecznie ponad poziom minimalny: projekt spełnia większość wymagań, lecz wymaga dalszego pogłębienia koncepcji, rozwiązań warsztatowych albo sposobu prezentacji.
3,0 - efekt osiągnięty na poziomie minimalnym: podstawowe założenia zostały zrealizowane, projekt ukończono, a wymagane efekty osiągnięto w stopniu wystarczającym dla studiów drugiego stopnia.
2,0 - efekt nieosiągnięty: brak ukończonego projektu lub niespełnienie podstawowych wymagań w zakresie samodzielności, koncepcji, warsztatu, procesu albo prezentacji.
|
|
Data sporządzenia karty
|
19.9.2026
|
