specialist studio – leading to a degree; in the first year of the Master’s programme, students choose one of three options; from the second year onwards, they select one as their main studio

hybrydowo - z przewagą zajęć stacjonarnych

Zespół Pracowni Sztuki Pojęciowej stawia sobie za cel świadczenie adeptom sztuki intermedialnej wsparcia w budowaniu osobistego fundamentu podejmowanych decyzji artystycznych, świadomości kontekstu funkcjonowania artysty w ludzkiej zbiorowości oraz stanowiska wobec historii sztuki rozumianej jako proces ciągły i dynamiczny, jak również w odnalezieniu intuicji praw i reguł we własnym doświadczeniu egzystencjalnym i studiach nad sztuką (est-etyka, semantyka, teorie formy i kompozycji, ćwiczenia artykulacyjne).

Pracownia prowadzi zajęcia propedeutyczne dla dwóch pierwszych roczników licencjatu, podobne, lecz inaczej sformatowane Tzajęcia dla pierwszego rocznika studiów magisterskich oraz sprawuje opiekę nad indywidualną i zmierzającą do samodzielności pracą roczników starszych. W tym też sprawuje opiekę promotorską nad dyplomami licencjackim i magisterskim oraz studentami Szkoły Doktorskiej.
Pracownicy PSPoj inicjują też i prowadzą projekty badawcze skierowane na historyczne i współczesne zagadnienia związane z ewolucją sztuki intermedialnej, a w szczególności tych jej wątków. które polemizują z konwencjonalnie uznanym statusu „dzieła sztuki” i definicji sztuki.

Profil PSPoj jest oparty na fundamencie ewolucji historycznego nurtu sztuki konceptualnej, znaczonego tekstami Josepha Kosutha (Art After Philosophy, Artist as Anthropologist), monografią Lucy Lippard: Six Years: The Dematerialization of the Art Object from 1966 to 1972, oraz aktywnością grupy i periodyku Art & Language z jednej strony, a w innej perspektywie kontekstualizmem w ujęciu Jana Świdzińskiego, czy też - sięgając dalej wstecz - tradycją sztuki nieretinalnej i ideą fuzji sztuk, twórczością intencjonalnie polisensoryczną i intermedialną (perspektywa Johna Cage’a, Dicka Higginsa, Lawrence’a Weinera, Josepha Beuysa, Kena Friedmana, Hansa Bredera, Gustava Metzgera).
Praktyka pracowni polega na wprowadzaniu jej adeptów równolegle w historyczne aspekty, w genezę i dokonania nurtu konceptualnego w sztuce im współczesnej, oraz na sugerowaniu tematów i strategii praktycznych ćwiczeń wspomagających personalizację zagadnień dla tego nurtu istotnych. Dotyczy to podstawowych zagadnień filozoficznych i formalnych, funkcji społecznej i poznawczej sztuki, istoty dzieła sztuki jako komunikatu, wyróżników komunikatu artystycznego, cech procesu twórczego, artykulacji dzieła sztuki i form reprezentacji idei.

Sztuka konceptualna – jej geneza i pierwszy etap rozwoju. Twórczość Lawrence’a Weinera, Josepha Kosutha, Art and Language. Inspiracje filozofią Ludwiga Wittgensteina. Wrocławski konceptualizm i kontekstualizm Jana Świdzińskiego. Nurty konceptualne i postkonceptualne w sztuce światowej. Wątki konceptualne w sztuce aktualnej. Semantyka, semiologia, związki współczesnego językoznawstwa z teorią sztuki i jego wpływ na twórczość artystyczną. Gramatyka generatywna Noama Chomskiego. Sztuka pamięci – tradycje mnemotechniczne, retoryczne, hermetyczne, oraz ich wpływ na twórczość współczesnych artystów. Twórczość Frances Amelii Yates – The Art of Memory, Giordano Bruno and the Hermetic Tradition. Praktyki i konwencje inspirowane ideami konceptualnymi.

Tok studiów jest nakierowany na stopniową, zaawansowaną indywidualizację w określaniu ich problematyki i celów, zmierzającą do stopniowego precyzowania zakresu, tematu i zawartości magisterskiej pracy dyplomowej - w formie dzieła i dystertacji. Studia rozpoczynają się od zapisu do pracowni, na etapie którego student musi sprecyzować i wyartykułować swoje osobiste zainteresowania oraz wektory poszukiwań (karta - plan studiów). Zatwierdzenie planu studiów jest równoznaczne z przyjęciem opieki dydaktyczno-naukowej przez kierownika pracowni. Od tego momentu rozpoczyna się proces stopniowej realizacji przyjętego planu i jego precyzowanie, modyfikacje - z semestru na semestr.

Pierwszy etap pracy w pracowni (2 semestry) to głównie zbieranie i opracowywanie problematyki (kwerendy) stanowiącej podstawę dyplomowej specjalizacji (bibliografia, zestawienia autorów i tytułów dzieł, faktografia, wykłady, konsultacje specjalistyczne).

W kolejnych 2 semestrach dominuje zachęta do prototypowania - podejmowania autorskich prób wykorzystania, falsyfikacji zgromadzonej wiedzy w sposób doświadczaln, oraz uu.

Piąty semestr jest czasem przeznaczonym na wykonanie pracy dyplomowej.

Wszystkim etapom towarzyszą indywidualne krytyki. Ćwiczenia w kształtowaniu własnych metod i procedur opisu tematu, budowy struktur dzieła i jego artykulacji. Ćwiczenia w zakresie dokumentacji technicznej zdarzeń czasowych. Ćwiczenia w zakresie edycji i form redakcji artefaktów. Ćwiczenia z zakresu interpretacji, artykulacji i uzewnętrzniania własnych emocji i potrzeb. Własna praca twórcza realizowana pod opieką dydaktyczną

Obowiązkowa:
Joseph Kosuth „Art After Philosophy”
Joseph Kosuth „Artist as Anthropologist”
Wybór tekstów, fragmenty z Lucy Lippard, Six Years: The Dematerialization of the Art Object from 1966 to 1972, University of California Press 1997
Lektura uzupełniająca:
Lucy Lippard, Six Years: The Dematerialization of the Art Object from 1966 to 1972, University of California Press 1997
Grzegorz Dziamski „Konceptualizm” w: Grzegorz Dziamski (red.) Od awangardy do postmodernizmu, Encyklopedia kultury polskiej XX wieku. 1996, ISBN 83-85323-21-X

Studenci są zachęcani i zobowiązani do poszerzania listę lektur oraz źródeł wiedzy, zainteresowań, inspiracji innego typu o znaleziska i propozycje własne - jako wzbogacające spektru programowe. Wprowadzane tak wątki podlegają dyskusji w obrębie grup i wprowadzane są w calości lub części do kanonu programowego pracowni.

na ocenę 3.0 wymagane jest zaliczenie kursu, czyli wykonanie w sposób zadawalający co najmniej tzw. "zadania semestralnego" oraz jego poprawna prezentacja na przeglądzie semestralnym

na ocenę 4,0 wymagane jest ponadto wykonanie i prezentacja co najmniej jednego zadania zaproponowanego indywidualnie, zatwierdzonego przez prowadzących i prowadzonego w formie konsultacji

na ocenę 5,0 wymagane jest spełnienie powyższych warunków na poziomie wyższym niż zadawalający, oraz dodatkowe wykazanie się inicjatywą autorską

na ocenę 5,5 zasługują osoby, które wszystkie wymagania spełniły celująco i nadały im cechy indywidualne i twórcze

23-09-2026