pracownia kierunkowa - prowadząca do dyplomu, na trzecim roku studiów 1 stopnia wybór jednej pracowni, w której będzie realizowany dyplom.

hybrydowo - z przewagą zajęć stacjonarnych

Pracownia Sztuki Pojęciowej prowadzi dla studentów 3 roku licencjatu ćwiczenia kształtujące własne, indywidualne metody i procedury opisu tematu, budowy struktur dzieła i jego artykulacji, ćwiczenia w zakresie dokumentacji technicznej zdarzeń czasowych, w ćwiczenia w zakresie form redakcji i edycji artefaktów, ćwiczenia z zakresu interpretacji, artykulacji i uzewnętrzniania własnych emocji i potrzeb, które są ukierunkowane na sformułowanie przez studenta zakresu i tematu dyplomowej pracy licencjackiej.

Zespół Pracowni stawia sobie za cel świadczenie adeptom sztuki intermedialnej wsparcia w budowaniu osobistego fundamentu podejmowanych decyzji artystycznych, świadomości kontekstu funkcjonowania artysty w ludzkiej zbiorowości oraz stanowiska wobec historii sztuki rozumianej jako proces ciągły i dynamiczny, jak również w odnalezieniu intuicji praw i reguł we własnym doświadczeniu egzystencjalnym i studiach nad sztuką (est-etyka, semantyka, teorie formy i kompozycji, ćwiczenia artykulacyjne).

Zajęcia ze studentami na 3 roku studiów przygotowują ich w pierwszym semestrze do wypracowania i wynegocjowania z prowadzącymi tematu i form realizacji pracy dyplomowej, która następuje w semestrze drugim.

Sztuka konceptualna – jej geneza i pierwszy etap rozwoju. Twórczość Lawrence’a Weinera, Josepha Kosutha, Art and Language. Inspiracje filozofią Ludwiga Wittgensteina. Wrocławski konceptualizm i kontekstualizm Jana Świdzińskiego. Nurty konceptualne i postkonceptualne w sztuce światowej. Wątki konceptualne w sztuce aktualnej. Semantyka, semiologia, związki współczesnego językoznawstwa z teorią sztuki i jego wpływ na twórczość artystyczną. Gramatyka generatywna Noama Chomskiego. Sztuka pamięci – tradycje mnemotechniczne, retoryczne, hermetyczne, oraz ich wpływ na twórczość współczesnych artystów. Twórczość Frances Amelii Yates – The Art of Memory, Giordano Bruno and the Hermetic Tradition. Praktyki i konwencje inspirowane ideami konceptualnymi.

Inspiracja treściami programowymi poprzez realizację prostych ćwiczeń, opartych na historycznych instrukcjach wykonawczych (Fluxus), które zachęcają do osobistej, indywidualnej (re)interpretacji.

Tok studiów jest nakierowany na stopniową, zaawansowaną indywidualizację w określaniu ich problematyki i celów, zmierzającą do stopniowego precyzowania zakresu, tematu i zawartości poruszanej problematyki.

Zasadą jest wprowadzenie w teorię i tajniki pracy - założenia, podstawy i metody - klasyków sztuki intermedialnej, jako podstawy i płaszczyzny odniesienia dla własnej postawy wobec sztuki i poszukiwania oparcia dla własnych dążeń.

Wszystkim zadaniom towarzyszą indywidualne krytyki. Są to ćwiczenia w kształtowaniu własnych metod i procedur opisu tematu, budowy struktur dzieła i jego artykulacji, ćwiczenia w zakresie dokumentacji technicznej zdarzeń czasowych, ćwiczenia w zakresie edycji i form redakcji artefaktów., ćwiczenia z zakresu interpretacji, artykulacji i uzewnętrzniania własnych emocji i potrzeb.

Obowiązkowe:

Joseph Kosuth „Art After Philosophy”

Joseph Kosuth „Artist as Anthropologist”

Grzegorz Dziamski „Konceptualizm” w: Grzegorz Dziamski (red.) Od awangardy do postmodernizmu, Encyklopedia kultury polskiej XX wieku. 1996, ISBN 83-85323-21-X

Uzupełniające oraz fragmenty:

Lucy Lippard, Six Years: The Dematerialization of the Art Object from 1966 to 1972, University of California Press 1997 (lektura uzupełniająca)

Studenci są zachęcani i zobowiązani do poszerzania listę lektur oraz źródeł wiedzy, zainteresowań, inspiracji innego typu o znaleziska i propozycje własne - jako wzbogacające spektru programowe. Wprowadzane tak wątki podlegają dyskusji w obrębie grup i wprowadzane są w calości lub części do kanonu programowego pracowni.

na ocenę 3.0 wymagane jest zaliczenie kursu, czyli wykonanie w sposób zadawalający co najmniej tzw. głównego zadania semestralnego" oraz jego poprawna prezentacja na przeglądzie semestralnym

na ocenę 4,0 wymagane jest ponadto wykonanie i prezentacja co najmniej jednego zadania zaproponowanego indywidualnie oraz opracowanie projektu problematyki pracy dyplomowej, zatwierdzonych przez prowadzących i prowadzonych w formie konsultacji

na ocenę 5,0 wymagane jest spełnienie powyższych warunków na poziomie wyższym niż zadawalający, oraz dodatkowe wykazanie się inicjatywą autorską

na ocenę 5,5 zasługują osoby, które wszystkie wymagania spełniły celująco i nadały im cechy indywidualne i twórcze

28-09-2026