kierunkowe

stacjonarnie

Celem przedmiotu jest
- zrozumienie problematyki wystawiennictwa i jej wpływu na kształtowanie przestrzeni.
- zapoznanie się z materiałami, technologiami oraz terminologią specyficzną dla projektowania wystaw.
- nabycie umiejętności przeprowadzenia analizy problemu wystawienniczego w oparciu o scenariusz będący podstawą do tworzenia formy dostosowanej do treści i kontekstu przestrzennego.
- umiejętność zaprojektowania wystawy stałej i wystawy czasowej.
- uzyskanie kompetencji do dyskusji ze specjalistami z różnych dziedzin.
- zwrócenie uwagi na rolę wystawiennictwa jako formy komunikacji społecznej.
- Rozeznanie we współczesnych kierunkach i tendencja przejawiających się w projektowaniu architektury wnętrz oraz wystawiennictwie.
- Zrozumienie wpływu zastosowanych materiałów oraz technologii na ostateczny odbiór projektu,
- Kształcenie umiejętności właściwego formułowania problemów i umotywowanego podejmowania decyzji w trakcie prac projektowych oraz uzasadnienia podjętych działań i zastosowanych rozwiązań i dyskusji w obliczu konfrontacji różnych postaw projektowych.
- Opracowywanie własnego indywidualnego sposobu przedstawiania atmosfery przestrzeni w sposób właściwy dla danego zagadnienia oraz opanowanie środków prezentacji graficznej projektu.
- Zwrócenie uwagi na problematykę inkluzywności, dostępności, empatię w projektowaniu i wielozmysłową percepcję odbiorcy w budowaniu środowisk wystawienniczych
- Zapoznanie studentów z osiągnięciami wystawienniczymi na tle historii architektury (retrospektywa architektury EXPO)
- Przedstawienie współczesnych realizacji i najnowszych osiągnięć w dziedzinie projektowania przestrzeni ekspozycyjnych
- Prezentacja uzupełniających dziedzin projektowych wykorzystanych w wystawiennictwie, projektowanie graficzne, design, scenografia, multimedia

Treści programowe dotyczą metod projektowania przestrzeni, które stanowią nośnik idei, informacji i treści - przestrzeni wystawienniczych, których odbiór ma na celu pogłębianie doświadczania rzeczywistości u odbiorcy. Proces projektowy na 2 stopniu studiów zmusza studenta do ciągłego rozbudowywania swojego własnego warsztatu twórczego w oparciu o rozwój umiejętności badawczych w obszarze projektowania.

Zagadnienia poruszane podczas zajęć wynikają z indywidualnie wybranej problematyki projektowanych przestrzeni. Obszary wiedzy podlegające translacji na język wystawienniczy na 1 roku II stopnia obejmują zagadnienia związane z rozszerzaniem komunikacyjnego języka sztuki wystawienniczej o działanie na wszystkie zmysły. Multisensoryczne podejście do projektowania ma na celu poszukiwanie innowacyjnych ścieżek projektowych i wprowadzanie nowatorskich rozwiązań w wystawiennictwie. W semestrze zimowym student projektuje i realizuje stanowisko edukacyjne / grę / formę zaangażowania odbiorcy w przestrzeni wystawy w obiekt, który staje się przestrzenną definicją wybranego przez studenta pojęcia. W semestrze letnim student projektuje przestrzeń wystawienniczą dedykowaną obszarowi wiedzy, z której pochodzi wybrane wcześniej pojęcie. Bazując na doświadczeniach materiałowych wynikających z procesu prototypowania, student rozwija ideę zmieniając skalę projektowania z obiektu na przestrzeń. Projekt powstaje na zadanym rzucie i w wyniku zrealizowanego scenariusza z uwzględnieniem jego roli w koncepcji merytorycznej wystawy. Równolegle do projektu prowadzone jest badanie sposobów zaangażowania zmysłów w proces komunikacji z odbiorcą wystawy, sporządzane są raporty z badań w formie notatek, szkicowych makiet, proponowane są ścieżki zwiedzania uwzględniające różne sposoby komunikacji z odbiorcą, opracowanie ścieżki audialnej i oświetlenia.

Program skupia się na integracji wielu dziedzin sztuki, techniki i nauki, wymaga umiejętności organizacyjnych, akceptacji pracy zespołowej, znajomości bieżących możliwości technicznych i technologicznych, systematyczności i ciągłego pogłębiania wiedzy fachowej oraz technik przekazu istoty projektowanego dzieła.

Program kładzie nacisk na rozwój u studentów: kreatywności, krytycznego myślenia i technicznej doskonałości, cech dzięki którym możliwe jest odnoszenie sukcesów w tworzeniu abstrakcyjnych relacji, w dynamicznie zmieniających się kontekstach, terytoriach, obiektach i performatywnych przestrzeniach wnętrz i doświadczeń wystawienniczych. Program badawczy oparty został o sztuki piękne, skupiony zarówno na dyscyplinie architektury wnętrz w zakresie opracowania przestrzeni, jak i na samym zawodzie architekta wnętrz – w obszarze innowacyjności założeń, materiałów, techniki, technologii i doświadczania - empatyzowania z odbiorcą i projektowania przestrzeni performatywnych – oddziałujących na widza za pośrednictwem wszystkich zmysłów, wywołujących realne skutki w sposobie odbierania przestrzeni przez jej użytkowników. Cechą charakterystyczną programu pracowni jest badanie relacji między człowiekiem i przestrzenią oraz konstruowanie przestrzeni spekulatywnych, skupienie na projektowaniu dyskretnym i dostępnościowym.

wykład, indywidualne projekty studenckie, ćwiczenia, dyskusja, korekta

Literatura podstawowa:
• J. Lorenc, L. Skolnick, C. Berger, „Czym jest projektowanie wystaw?”, ABE Dom Wydawniczy, Warszawa 2008
• J. Żurawski, „O budowie formy architektonicznej”, Arkady, Warszawa 1973.
• E. Neufert, „Podręcznik projektowania architektoniczno- budowlanego”, Arkady,2010
• G. Sigfried „Przestrzeń, czas i architektura” PWN, 1968
• M. Kysiak – „Architektura pawilonów wystawowych“ – Oficyna Wydawnicza PW, 1998 Warszawa
• Czasopisma: Area, Domus, 2+3D, Architektura
• P. Barłóg, Przestrzeń realna i wirtualna w wystawiennictwie muzealnym, Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu 2013, ISBN: 978-83- 63533-13-7
• A. Kiciński, Muzea. Zagadnienia rozwoju i projektowania. Polska perspektywa, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2011, ISBN: 978-83-7207-914-5

wysoko zaliczone przedmioty kierunkowe objęte programem studiów I stopnia, wiedza na temat historii wystawiennictwa oraz współczesnych rozwiązań
wystawienniczych w Polsce i na świecie, umiejętność konstruktywnej analizy procesu projektowego i realizacji projektów wielobranżowych, wysoki poziom umiejętności sporządzania graficznej prezentacji projektu,

na ocenę 3,0:
Osiągnięcie w stopniu podstawowym większości wymaganych efektów uczenia się z pominięciem mniej istotnych aspektów. Uzyskanie min. 50% łącznej punktacji z kryteriów oceny (składowe oceny 1-4). Frekwencja: ponad 6 nieobecności w semestrze.

na ocenę 3,5:
Osiągnięcie w stopniu podstawowym wszystkich wymaganych efektów uczenia się. Uzyskanie min. 60% łącznej punktacji z kryteriów oceny (składowe oceny 1-4). Frekwencja: ponad 6 nieobecności w semestrze.

na ocenę 4,0:
Osiągnięcie w stopniu zaawansowanym części wymaganych efektów uczenia się z pominięciem mniej istotnych aspektów. Uzyskanie min. 70% łącznej punktacji z kryteriów oceny (składowe oceny 1-4). Frekwencja: do 6 nieobecności w semestrze.

na ocenę 4,5:
Osiągnięcie w stopniu zaawansowanym większości wymaganych efektów uczenia się z pominięciem niektórych mało istotnych aspektów. Uzyskanie min. 80% łącznej punktacji z kryteriów oceny (składowe oceny 1-4). Frekwencja: do 6 nieobecności w semestrze.

na ocenę 5,0:
Osiągnięcie w stopniu zaawansowanym wszystkich wymaganych efektów uczenia się. Uzyskanie min. 90% łącznej punktacji z kryteriów oceny (składowe oceny 1-4). Frekwencja: do 3 nieobecności w semestrze.

na ocenę 5,5:
Osiągnięcie w stopniu zaawansowanym wszystkich wymaganych efektów uczenia się. Wiedza umiejętności i kompetencje na poziomie wykraczającym ponad wymagania programowe. Uzyskanie min. 100% łącznej punktacji z kryteriów oceny (składowe oceny 1-4). Frekwencja: do 3 nieobecności w semestrze.

luty 2025