|
Język wykładowy
|
polski;
|
|
Grupa przedmiotów:
|
kierunkowe
|
|
Powiązanie z prowadzonymi badaniami naukowymi w dyscyplinie sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki
|
tak
|
|
Sposób realizacji
|
stacjonarnie
|
| Formy zajęć
|
| Formy zajęć do wyboru | Liczba godzin zajęć | w tym liczba godzin zajęć na odległość |
|---|
|
Zajęcia w pracowni
|
56
|
|
|
| Aktywność i liczba godzin pracy studenta
|
| Aktywność studenta | Liczba godzin pracy |
|---|
|
Udział w zajęciach dydaktycznych objętych harmonogramem realizacji programu studiów
|
56
|
|
Praca własna studenta (w tym m. in.: zadania domowe, przygotowanie prac etapowych i/lub końcowych, przygotowanie do zaliczenia/egzaminu, zapoznanie się z literaturą, udział w konsultacjach i inne)
|
44
|
|
RAZEM
|
100
|
|
|
Cel przedmiotu
|
Celem przedmiotu jest
- zrozumienie problematyki wystawiennictwa i jej wpływu na kształtowanie przestrzeni.
- zapoznanie się z materiałami, technologiami oraz terminologią specyficzną dla projektowania wystaw.
- nabycie umiejętności przeprowadzenia analizy problemu wystawienniczego w oparciu o scenariusz będący podstawą do tworzenia formy dostosowanej do treści i kontekstu przestrzennego.
- umiejętność zaprojektowania wystawy stałej i wystawy czasowej.
- uzyskanie kompetencji do dyskusji ze specjalistami z różnych dziedzin.
- zwrócenie uwagi na rolę wystawiennictwa jako formy komunikacji społecznej.
- Rozeznanie we współczesnych kierunkach i tendencja przejawiających się w projektowaniu architektury wnętrz oraz wystawiennictwie.
- Zrozumienie wpływu zastosowanych materiałów oraz technologii na ostateczny odbiór projektu,
- Kształcenie umiejętności właściwego formułowania problemów i umotywowanego podejmowania decyzji w trakcie prac projektowych oraz uzasadnienia podjętych działań i zastosowanych rozwiązań i dyskusji w obliczu konfrontacji różnych postaw projektowych.
- Opracowywanie własnego indywidualnego sposobu przedstawiania atmosfery przestrzeni w sposób właściwy dla danego zagadnienia oraz opanowanie środków prezentacji graficznej projektu.
|
| Efekty uczenia się przedmiotu |
| w zakresie wiedzy
|
| Efekt kierunkowy | Efekt przedmiotowy | Formy weryfikacji osiągnięcia efektu |
|---|
|
K2_W01
|
W1 - Zna i rozumie wybrane zjawiska, koncepcje i teorie związane z projektowaniem ekspozycji oraz architekturą wnętrz, w tym zagadnienia dotyczące percepcji przestrzeni, narracji wystawienniczej i komunikacji wizualnej. Posiada uporządkowaną wiedzę ogólną stanowiącą podstawę teoretyczną oraz rozwija wiedzę właściwą dla pracowni kierunkowej, co pozwala na świadome analizowanie i interpretowanie złożonych problemów projektowych.
|
korekta, przegląd
|
|
K2_W04
|
W2 - na i rozumie podstawowe i wybrane zaawansowane technologie stosowane w architekturze wnętrz, w szczególności w projektowaniu ekspozycji, obejmujące materiały, systemy konstrukcyjne, oświetlenie oraz rozwiązania multimedialne.
|
korekta przegląd
|
|
K2_W02
|
W3 - Zna i rozumie w relacje między teorią a praktyką w projektowaniu ekspozycji, w szczególności w zakresie kształtowania przestrzeni, budowania narracji wystawienniczej oraz stosowania środków wyrazu właściwych dla architektury wnętrz. Rozumie zasady i uwarunkowania artystyczne, funkcjonalne i kontekstowe niezbędne do formułowania i rozwiązywania zagadnień projektowych, właściwych dla pracowni kierunkowej studiów drugiego stopnia
|
korekta, przegląd
|
|
| w zakresie umiejętności
|
| Efekt kierunkowy | Efekt przedmiotowy | Formy weryfikacji osiągnięcia efektu |
|---|
|
K2_U01
|
U1 - Potrafi analizować i interpretować zjawiska, koncepcje i teorie związane z architekturą wnętrz oraz projektowaniem ekspozycji, a następnie wykorzystywać je w procesie projektowym. Integruje wiedzę ogólną i kierunkową, formułując spójne rozwiązania projektowe o podwyższonym stopniu złożoności, uwzględniające uwarunkowania funkcjonalne, przestrzenne i kulturowe. Wykazuje umiejętność krytycznego doboru metod i narzędzi projektowych właściwych dla realizacji zadań w ramach pracowni kierunkowej.
|
korekta, przegląd
|
|
K2_U03
|
U2 potrafi w profesjonalny sposób wykonać autorski projekt koncepcyjny z dziedziny wystawiennictwa, potrafi powiązać funkcje wnętrza z pokazem wystawienniczym w sprawnie działający układ przestrzeni wielofunkcyjnych tworząc projekt o wysokim stopniu złożoności z uwzględnieniem wymagań estetycznych technicznych i społecznych
|
przegląd, egzamin
|
|
K2_U07
|
U3 Potrafi przygotować i zorganizować realizację procesu projektowego w stopniu poszerzonym o umiejętność zarządzania zespołem.
|
przegląd, egzamin
|
|
| w zakresie kompetencji społecznych
|
| Efekt kierunkowy | Efekt przedmiotowy | Formy weryfikacji osiągnięcia efektu |
|---|
|
K2_K01
|
K1: jest świadomy konieczności nabywania wiedzy potrzebnej w toku dalszego kształcenia zawodowego własnego i innych
|
przegląd, egzamin
|
|
K2_K04
|
K3: Umie w indywidualny sposób prezentować projekt, przedstawiać koncepcje, modyfikować projekt krytycznie analizując nowo pojawiające się zagadnienia i będąc świadomym koordynacji branżowej
|
przegląd,egzamin
|
|
|
Treści programowe
|
Treści programowe dotyczą metod projektowania przestrzeni, które stanowią nośnik idei, informacji i treści - przestrzeni wystawienniczych, których odbiór ma na celu pogłębianie doświadczania rzeczywistości u odbiorcy. Proces projektowy na 2 stopniu studiów zmusza studenta do ciągłego rozbudowywania swojego własnego warsztatu twórczego w oparciu o rozwój umiejętności badawczych w obszarze projektowania.
Zagadnienia poruszane podczas zajęć wynikają z indywidualnie wybranej problematyki projektowanych przestrzeni. Obszary wiedzy podlegające translacji na język wystawienniczy na 1 roku II stopnia obejmują zagadnienia związane z rozszerzaniem komunikacyjnego języka sztuki wystawienniczej o działanie na wszystkie zmysły. Multisensoryczne podejście do projektowania ma na celu poszukiwanie innowacyjnych ścieżek projektowych i wprowadzanie nowatorskich rozwiązań w wystawiennictwie. W semestrze zimowym student projektuje i realizuje stanowisko edukacyjne / grę / formę zaangażowania odbiorcy w przestrzeni wystawy w obiekt, który staje się przestrzenną definicją wybranego przez studenta pojęcia. W semestrze letnim student projektuje przestrzeń wystawienniczą dedykowaną obszarowi wiedzy, z której pochodzi wybrane wcześniej pojęcie. Bazując na doświadczeniach materiałowych wynikających z procesu prototypowania, student rozwija ideę zmieniając skalę projektowania z obiektu na przestrzeń. Projekt powstaje na zadanym rzucie i w wyniku zrealizowanego scenariusza z uwzględnieniem jego roli w koncepcji merytorycznej wystawy.
Program skupia się na integracji wielu dziedzin sztuki, techniki i nauki, wymaga umiejętności organizacyjnych, akceptacji pracy zespołowej, znajomości bieżących możliwości technicznych i technologicznych, systematyczności i ciągłego pogłębiania wiedzy fachowej oraz technik przekazu istoty projektowanego dzieła.
Program kładzie nacisk na rozwój u studentów: kreatywności, krytycznego myślenia i technicznej doskonałości, cech dzięki którym możliwe jest odnoszenie sukcesów w tworzeniu abstrakcyjnych relacji, w dynamicznie zmieniających się kontekstach, terytoriach, obiektach i performatywnych przestrzeniach wnętrz i doświadczeń wystawienniczych. Program badawczy oparty został o sztuki piękne, skupiony zarówno na dyscyplinie architektury wnętrz w zakresie opracowania przestrzeni, jak i na samym zawodzie architekta wnętrz – w obszarze innowacyjności założeń, materiałów, techniki, technologii i doświadczania - empatyzowania z odbiorcą i projektowania przestrzeni performatywnych – oddziałujących na widza za pośrednictwem wszystkich zmysłów, wywołujących realne skutki w sposobie odbierania przestrzeni przez jej użytkowników.
|
|
Metody dydaktyczne
|
wykład, indywidualne projekty studenckie, ćwiczenia, dyskusja, korekta
|
|
Wykaz literatury obowiązkowej i uzupełniającej
|
Literatura podstawowa:
• J. Lorenc, L. Skolnick, C. Berger, „Czym jest projektowanie wystaw?”, ABE Dom Wydawniczy, Warszawa 2008
• J. Żurawski, „O budowie formy architektonicznej”, Arkady, Warszawa 1973.
• E. Neufert, „Podręcznik projektowania architektoniczno- budowlanego”, Arkady,2010
• J. Pile, „Historia wnętrz”, Arkady, 2010
• G. Sigfried „Przestrzeń, czas i architektura” PWN, 1968
• M. Kysiak – „Architektura pawilonów wystawowych“ – Oficyna Wydawnicza PW, 1998 Warszawa
• Czasopisma: Area, Domus, 2+3D, Architektura
Literatura uzupełniająca:
• I. Calvino, Niewidzialne miasta,PIW Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 2023
|
|
Dodatkowe informacje
|
wysoko zaliczone przedmioty kierunkowe objęte programem studiów I stopnia, wiedza na temat historii wystawiennictwa oraz współczesnych rozwiązań
wystawienniczych w Polsce i na świecie, umiejętność konstruktywnej analizy procesu projektowego i realizacji projektów wielobranżowych, wysoki poziom umiejętności sporządzania graficznej prezentacji projektu,
|
| Sposoby oceniania osiągniętych efektów uczenia się
|
| Sposób oceniania (składowe) | Składowe oceny końcowej w % (łącznie 100%) |
|---|
|
wkład pracy, progres pracy projektowej, frekwencja
|
25%
|
|
funkcjonalność i atrakcyjność przyjętych rozwiązań
|
25%
|
|
Oryginalność i innowacyjność projektu
|
25%
|
|
Czytelność i atrakcyjność prezentacji
|
25%
|
|
|
Kryteria i skala ocen
|
na ocenę 3,0:
Osiągnięcie w stopniu podstawowym większości wymaganych efektów uczenia się z pominięciem mniej istotnych aspektów. Uzyskanie min. 50% łącznej punktacji z kryteriów oceny (składowe oceny 1-4). Frekwencja: ponad 6 nieobecności w semestrze.
na ocenę 3,5:
Osiągnięcie w stopniu podstawowym wszystkich wymaganych efektów uczenia się. Uzyskanie min. 60% łącznej punktacji z kryteriów oceny (składowe oceny 1-4). Frekwencja: ponad 6 nieobecności w semestrze.
na ocenę 4,0:
Osiągnięcie w stopniu zaawansowanym części wymaganych efektów uczenia się z pominięciem mniej istotnych aspektów. Uzyskanie min. 70% łącznej punktacji z kryteriów oceny (składowe oceny 1-4). Frekwencja: do 6 nieobecności w semestrze.
na ocenę 4,5:
Osiągnięcie w stopniu zaawansowanym większości wymaganych efektów uczenia się z pominięciem niektórych mało istotnych aspektów. Uzyskanie min. 80% łącznej punktacji z kryteriów oceny (składowe oceny 1-4). Frekwencja: do 6 nieobecności w semestrze.
na ocenę 5,0:
Osiągnięcie w stopniu zaawansowanym wszystkich wymaganych efektów uczenia się. Uzyskanie min. 90% łącznej punktacji z kryteriów oceny (składowe oceny 1-4). Frekwencja: do 3 nieobecności w semestrze.
na ocenę 5,5:
Osiągnięcie w stopniu zaawansowanym wszystkich wymaganych efektów uczenia się. Wiedza umiejętności i kompetencje na poziomie wykraczającym ponad wymagania programowe. Uzyskanie min. 100% łącznej punktacji z kryteriów oceny (składowe oceny 1-4). Frekwencja: do 3 nieobecności w semestrze.
|
|
Data sporządzenia karty
|
luty 2025
|
