podstawowy

stacjonarnie

Celem przedmiotu jest poszerzanie wiedzy i umiejętności praktycznych studentów w zakresie kompozycji przestrzennej.
Studenci nabywają wiedzę z zakresu proporcji, relacji i dyspozycji mas, struktury i dynamiki brył rzeźbiarskich.
Przedmiot ma na celu rozwinięcie umiejętności kreatywnych, pogłębienie indywidulnych cech studenta, jego wrażliwości i świadomości przestrzennej. Zajęcia przygotowują studentów do prowadzenia świadomej obserwacji, analizy i interpretacji zjawisk za pomocą medium rzeźbiarskiego.

Pogłębianie zdolności wnikliwej obserwacji i analizy otaczającej rzeczywistości oraz umiejętności interpretowania zaobserwowanych zjawisk.

Rozwijanie umiejętności świadomego wykorzystywania materii do budowania własnych, wartościowych projektów artystycznych.

Tworzenie szkiców i obiektów przestrzennych w skali.

Świadome redukowanie języka plastycznego, umiejętność syntetyzowania poprzez odrzucenie narracji i podmiotowości w sztuce.

I semestr, studia II stopnia: Działanie rzeźbiarskie poprzez interwencję w przestrzeni.

Po zapoznaniu z tekstem źródłowym student wskazuje wybrane przez siebie miejsce, w którym chce dokonać świadomej interwencji rzeźbiarskiej.

(Analiza – interpretacja – synteza – świadome ograniczenie narracji poprzez redukcję środków wyrazu – projektowanie odpowiedzialne).

Rozwiązywanie poruszanych problemów plastycznych na podstawie indywidualnych korekt ze studentami.

Prezentacja i analiza wybranych prac rzeźbiarskich zachęcająca studentów do twórczego myślenia o kreowanych formach przestrzennych.

Ćwiczenia oparte o analizę i interpretację wybranych aspektów rzeczywistości.

Dyskusje mające pobudzić studentów do swobodnego wyrażania opinii w obrębie poruszanej tematyki oraz świadomej prezentacji własnych projektów.

Literatura obowiązkowa:

Bakke M., Przeciw pustce – sztuka pamiętająca materialność powietrza [w:] Czas przestrzeni, red. K. Wilkoszewska, Kraków 2008, s. 293-300.

Eliade M., Brancusi i mitologia, tłum. D. Czaja, „Polska Sztuka Ludowa” 1988, nr 3, s. 178-182.

Englman A., Karavan D., Dani Karavan: Artysta/ Obywatel (Artist/Citizen) [kat.], red. H. Gajewska, przedm. M. Aleksandrowicz, tłum. M. Apanowicz, M. Sommer, Orońsko 2023.

Krakowski P., Kotula A., Rzeźba współczesna, Warszawa 1980.

Read H., A Concise History of Modern Sculpture, New York 1963.

Tatarkiewicz W., Dzieje sześciu pojęć, red. E. Nowakowska, Warszawa 1982 (szczególnie zalecane: r. VII: Forma: Dzieje jednego wyrazu i pięciu pojęć; r. VIII: Twórczość: Dzieje pojęcia; r. IX: Odtwórczość: Dzieje stosunku sztuki do rzeczywistości; r. X: Odtwórczość: Dzieje stosunku sztuki do natury i prawdy).

Tuan Y.-F., Ciało, relacje międzyludzkie i wartości przestrzenne, [w:] Antropologia kultury. Zagadnienia i wybór tekstów, red. G. Godlewski, L. Kolankiewicz, Warszawa 2005, s. 158-168.

Żórawski J., O budowie formy architektonicznej, przedm., W. Tatarkiewicz, Warszawa 1962 (szczególnie zalecane rozdziały: Formy spoiste i formy swobodne; Punkty i miejsca formalnie ważne; Forma i tło).

Literatura uzupełniająca:

Arnheim R., Dynamika formy architektonicznej, Łódź 2016.

Domanowska E. [red.], Moc natury: Henry Moore w Polsce/ Power of Nature: Henry Moore in Poland, Orońsko 2018 (katalog prac i wybrane teksty)

Rosalind E. Krauss, Rzeźba w poszerzonym polu [w:] tejże, Oryginalność awangardy i inne mity modernistyczne, tłum. M. Szuba, Gdańsk 2011, s. 275–288.

Read H., Olson R., Chanin A., Naum Gabo [and] Antoine Pevsner, New York 1948 (katalog prac i wybrane zagadnienia).

Rydiger M., Segev H. [red.], Dani Karavan: esencja miejsca/ The Essence of Place, Kraków 2015 (katalog prac i wybrane teksty).

Rydiger M., "Ludzkie architektury”. Ze studiów nad relacjami pomiędzy rzeźbą a architekturą w sztuce XX wieku, „Modus: Prace z Historii sztuki", IV, 2003, s. 77–114.

Podstawy znajomości rysunku.

Umiejętność budowania przestrzeni iluzorycznej w przekazie graficznym.

Zdolność obserwowania oraz wyciągania wniosków z otaczającej przestrzeni.

Podstawy znajomości fotografii cyfrowej.

Podstawy użytkowania akcesoriów plastycznych.

Znajomość programów graficznych 2D i 3D.

Umiejętność radzenia sobie z ograniczeniami technicznymi medium rzeźbiarskiego.

Komunikatywność oraz umiejętność pracy w grupie.

3,0 - niska ocena poziomu artystycznego i technicznego wykonania prac, minimalne zaangażowanie w realizację programu, niska frekwencja.

3,5 - zadawalający poziom artystyczny i techniczny prac, niski stopień zaangażowania w realizację programu, średnia frekwencja.

4,0 - dobry poziom artystyczny i techniczny prac, zadowalający stopień zaangażowania, poprawność wykonania zadań, wysoka frekwencja.

4,5 - wysoka ocena poziomu artystycznego wykonania prac, wysoki stopień zaangażowania w realizację programu, wysoka frekwencja.

5,0 - wysoki poziom artystycznego i technicznego wykonania prac, wysoki stopień zaangażowania w realizację programu, regularna praca, wysoka frekwencja.

24.02.2026