podstawowy

stacjonarnie

Celem przedmiotu jest poszerzanie wiedzy i umiejętności praktycznych studentów w zakresie kompozycji przestrzennej. Studenci nabywają wiedzę z zakresu proporcji, relacji i dyspozycji mas, struktury i dynamiki brył rzeźbiarskich. Przedmiot ma na celu rozwinięcie umiejętności kreatywnych, pogłębienie indywidulnych cech studenta, jego wrażliwości i świadomości przestrzennej. Zajęcia przygotowują studentów do prowadzenia świadomej obserwacji, analizy i interpretacji zjawisk za pomocą medium rzeźbiarskiego. 

– Pogłębianie zdolności wnikliwej obserwacji i analizy otaczającej rzeczywistości oraz umiejętności interpretowania zaobserwowanych zjawisk.
– Rozwijanie umiejętności świadomego wykorzystywania materii do budowania własnych, wartościowych projektów artystycznych.
– Tworzenie szkiców i obiektów przestrzennych w skali.
– Świadome redukowanie języka plastycznego, umiejętność syntetyzowania poprzez odrzucenie narracji i podmiotowości w sztuce.

WNĘTRZE/ ZEWNĘTRZE

Kluczowe zagadnienia:
– Obserwacja, analiza i synteza w oparciu o obiekt rzeczywisty pochodzenia naturalnego.
– Poznanie autonomii bryły rzeźbiarskiej: praca nad dyspozycją mas, proporcjami, kompozycją.

1. Poszukiwanie inspiracji w naturze.
2. Analiza obiektu pochodzenia naturalnego.
3. Przygotowanie szkiców koncepcyjnych na podstawie analizowanego obiektu
4. Wykonanie modelu z plasteliny
5. Wykonanie obiektu rzeźbiarskiego w docelowej skali w oparciu o model koncepcyjny
6. Dokumentacja fotograficzna obiektu
7. Przygotowanie planszy prezentującej proces projektowo-realizacyjny 

Zadanie dodatkowe: Pozytyw/ negatyw
– Kompozycja reliefowa na płaszczyźnie przy użyciu podstawowych środków geometrycznych: linii, płaszczyzny, bryły. 

– Rozwiązywanie poruszanych problemów plastycznych na podstawie indywidualnych korekt ze studentami.
– Prezentacja i analiza wybranych prac rzeźbiarskich zachęcająca studentów do twórczego myślenia o kreowanych formach przestrzennych.
– Ćwiczenia oparte o analizę i interpretację wybranych aspektów rzeczywistości.
– Dyskusje mające pobudzić studentów do swobodnego wyrażania opinii w obrębie poruszanej tematyki oraz świadomej prezentacji własnych projektów. 

Obowiązkowa:
– W. Tatarkiewicz, Forma: Dzieje jednego wyrazu i pięciu pojęć, [w:] tegoż, Dzieje sześciu pojęć, red. E. Nowakowska, Warszawa 1982, s. 257-287.

Uzupełniająca:
– Domanowska E. [red.], Moc natury: Henry Moore w Polsce/ Power of Nature: Henry Moore in Poland, Orońsko 2018 (katalog prac i wybrane teksty)
– Grabska E., Morawska H., Artyści o sztuce. Od van Gogha do Picassa, Warszawa 1969 (wybrane teksty poświęcone tematyce rzeźbiarskiej)
– Krakowski P., Kotula A., Rzeźba współczesna, Warszawa 1980
– Read H., A Concise History of Modern Sculpture, New York 1963

– Podstawy znajomości rysunku.
– Umiejętność budowania przestrzeni iluzorycznej w przekazie graficznym.
– Zdolność obserwowania oraz wyciągania wniosków z otaczającej przestrzeni.
– Podstawy znajomości fotografii cyfrowej.
– Podstawy użytkowania akcesoriów plastycznych.
– Znajomość programów graficznych 2D i 3D.
– Umiejętność radzenia sobie z ograniczeniami technicznymi medium rzeźbiarskiego.
– Komunikatywność oraz umiejętność pracy w grupie. 

3,0 - niska ocena poziomu artystycznego i technicznego wykonania prac, minimalne zaangażowanie w realizację programu, niska frekwencja.
3,5 - zadawalający poziom artystyczny i techniczny prac, niski stopień zaangażowania w realizację programu, średnia frekwencja.
4,0 - dobry poziom artystyczny i techniczny prac, zadowalający stopień zaangażowania, poprawność wykonania zadań, wysoka frekwencja.
4,5 - wysoka ocena poziomu artystycznego wykonania prac, wysoki stopień zaangażowania w realizację programu, wysoka frekwencja.
5,0 - wysoki poziom artystycznego i technicznego wykonania prac, wysoki stopień zaangażowania w realizację programu, regularna praca, wysoka frekwencja.

30.10.2026