kierunkowe

stacjonarnie

• Pogłębianie umiejętności obserwacji i interpretacji rzeczywistości oraz formułowania problemów malarskich.
• Doskonalenie warsztatu i świadomego doboru środków wyrazu odpowiednio do podejmowanych zagadnień.
• Rozwijanie umiejętności budowania złożonych kompozycji, w tym figuralnych i wielofiguralnych.
• Rozwijanie indywidualnej kreacji, swobody twórczej i samodzielności w realizacji własnych koncepcji malarskich.

• Pogłębiona obserwacja, analiza i interpretacja natury, w szczególności postaci i przestrzeni.
• Formułowanie problemu malarskiego oraz dobór środków wyrazu odpowiednio do przyjętych założeń.
• Kompozycja figuralna i wielofiguralna – relacje postaci, formy, koloru, światła i przestrzeni.
• Relacja obrazu do rzeczywistości – zagadnienia podobieństwa, iluzji, deformacji, syntezy i interpretacji.
• Wybrane sposoby obrazowania i postawy artystyczne w tradycji i współczesności malarstwa.
• Rozwijanie własnych koncepcji malarskich, indywidualnych zainteresowań i swobody twórczej.

• Ćwiczenia praktyczne oparte na obserwacji, analizie i interpretacji natury.
• Zadania problemowe oraz indywidualne realizacje wynikające z własnych zainteresowań studenta.
• Korekty indywidualne i grupowe oraz dyskusja nad podejmowanymi rozwiązaniami.
• Prezentacja i analiza wybranych przykładów z historii i współczesności malarstwa.
• Przeglądy etapowe i przegląd semestralny.

LITERATURA PODSTAWOWA:

Czapski J., Patrząc, Znak, Kraków 1996.
Rzepińska M., Historia koloru w dziejach malarstwa europejskiego, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1983.
Godfrey T., Painting Today, Phaidon Press, London 2009.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:

Gombrich E.H., O sztuce, tłum. M. Dolińska, I. Kossowska, D. Stefańska-Szewczuk, A. Kuczyńska, Wydawnictwo Arkady, Warszawa 1997.
Kandinsky W., Punkt i linia a płaszczyzna. Przyczynek do analizy elementów malarskich, tłum. S. Fijałkowski, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1986.
Vitamin P3: New Perspectives in Painting, Phaidon Press, London–New York 2016.
Tatarkiewicz W., Dzieje sześciu pojęć. Sztuka, piękno, forma, twórczość, odtwórczość, przeżycie estetyczne, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1976.
Gage J., Kolor i kultura. Teoria i znaczenie koloru od antyku do abstrakcji, tłum. J. Holzman, Universitas, Kraków 2008.
Podgórzec Z., Rozmowy z Jerzym Nowosielskim, oprac. i wstęp K. Czerni, Wydawnictwo Znak, Kraków 2009.
Sylvester D., Rozmowy z Francisem Baconem. Brutalność faktu, tłum. M. Wasilewski, Zysk i S-ka, Poznań 1997.
Van Gogh V., Delacroix E., Makowski T. – wybrane dzienniki, listy i pisma artystów.
Sontag S., Przeciw interpretacji i inne eseje, Wydawnictwo Karakter, Kraków 2012.
Hockney D., Wiedza tajemna. Sekrety technik malarskich dawnych mistrzów, tłum. J. Holzman, wyd. 2, Universitas, Kraków 2007.

Ponadto: aktualne wystawy czasowe, katalogi wystaw oraz magazyny poświęcone sztuce współczesnej i krytyce artystycznej

Student powinien posiadać podstawową wiedzę i umiejętności malarskie nabyte na wcześniejszych etapach kształcenia, w szczególności w zakresie kompozycji, koloru, waloru, formy i przestrzeni. Przyjęcie do Pracowni odbywa się po zapoznaniu się z pracami studenta i rozmowie.

2,0 – student nie osiągnął wymaganych efektów uczenia się i nie zrealizował podstawowych założeń programu.

3,0 – student osiągnął efekty uczenia się w stopniu podstawowym; realizuje podejmowane zagadnienia przy wsparciu pedagoga i poprawnie wykorzystuje podstawowe środki wyrazu malarskiego.

3,5 – student osiągnął efekty uczenia się w stopniu więcej niż podstawowym; wykazuje rosnącą samodzielność, świadomie dobiera środki malarskie i rozwija własne rozwiązania.

4,0 – student osiągnął efekty uczenia się w dobrym stopniu; samodzielnie formułuje i rozwija problemy malarskie oraz świadomie wykorzystuje środki wyrazu.

4,5 – student osiągnął efekty uczenia się w bardzo dobrym stopniu; jego realizacje są spójne, indywidualne i konsekwentnie rozwijane, a podejmowane decyzje wykazują dużą samodzielność.

5,0 – student osiągnął efekty uczenia się w bardzo dobrym stopniu; twórczo i samodzielnie rozwija własne koncepcje, świadomie korzysta ze swobody twórczej oraz potrafi krytycznie omówić własną pracę.

5,5 – student osiągnął efekty uczenia się w stopniu wykraczającym ponad wymagania przedmiotu; prezentuje bardzo wysoki poziom realizacji, samodzielności i oryginalności oraz konsekwentnie rozwija indywidualną koncepcję malarską.

19.09.2026