| Pole | Opis | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Język wykładowy | polski; | |||||||||||||||
| Grupa przedmiotów: |
kurs przedmiotu na poziomie podstawowym |
|||||||||||||||
| Powiązanie z prowadzonymi badaniami naukowymi w dyscyplinie sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki | tak | |||||||||||||||
| Sposób realizacji |
stacjonarnie |
|||||||||||||||
| Formy zajęć |
|
|||||||||||||||
| Aktywność i liczba godzin pracy studenta |
|
|||||||||||||||
| Cel przedmiotu |
Zapoznanie studentów z podstawowymi zasadami i pojęciami kształtowania przestrzeni architektoniczno-plastycznej. Zrozumienie procesu projektowego jako drogi od intuicyjnego doświadczenia i obserwacji przestrzeni, poprzez analizę i syntezę, do świadomej koncepcji projektowej. Nabycie praktycznych umiejętności obserwacji, analizy, interpretacji i przekształcania form architektonicznych oraz relacji człowiek–przestrzeń. Kształtowanie świadomości roli geometrii, struktury, proporcji, skali człowieka, materiału, faktury, barwy, światła i czasu w kreowaniu przestrzeni. Rozwijanie umiejętności organizowania i transformowania przestrzeni z wykorzystaniem podstawowych figur geometrycznych, rzutu, rytmu i relacji między elementami. Wprowadzenie w problematykę percepcji przestrzeni, ze szczególnym uwzględnieniem punktu obserwacji, skali człowieka, światła i zmienności atmosfery wnętrza. Pobudzanie wyobraźni przestrzennej, kreatywności i wrażliwości estetycznej poprzez eksperymenty projektowe oraz wykorzystanie rysunku, modelu, fotografii i filmu jako narzędzi poznawania i przedstawiania przestrzeni. Rozwijanie umiejętności samodzielnego formułowania i uzasadniania decyzji projektowych, krytycznej refleksji nad własną pracą oraz świadomej prezentacji procesu i rezultatów projektowania. |
|||||||||||||||
| Efekty uczenia się przedmiotu | ||||||||||||||||
| w zakresie wiedzy |
|
|||||||||||||||
| w zakresie umiejętności |
|
|||||||||||||||
| w zakresie kompetencji społecznych |
|
|||||||||||||||
| Treści programowe |
Obserwacja i analiza architektury z uwzględnieniem jej cech formalnych, przestrzennych i percepcyjnych oraz indywidualnego doświadczenia wnętrza. Rozwijanie umiejętności analizy i syntezy form architektonicznych oraz ich interpretacji w postaci znaku graficznego. Kształtowanie przestrzeni poprzez wykorzystanie podstawowych figur geometrycznych, kompozycji dwuwymiarowej i jej przekształcenia w formę trójwymiarową. Badanie relacji człowiek–przestrzeń w kontekście proporcji, skali i sposobu postrzegania wnętrza. Eksperymentalne wykorzystanie materiału, faktury, światła, cienia i barwy światła w kształtowaniu charakteru i atmosfery przestrzeni. Opracowanie i prezentacja procesu projektowego za pomocą rysunku, modelu, fotografii i filmu. Zakres problemowy przedmiotu: obserwacja, percepcja, analiza, synteza, znak graficzny, geometria, kompozycja, rzut, forma przestrzenna, proporcje, rytm, skala człowieka, materiał, faktura, światło, cień, barwa, atmosfera wnętrza. Temat zadania semestralnego: „Od znaku do przestrzeni. Człowiek, skala, światło” Obserwacja i dokumentacja architektury oraz jej emocjonalna interpretacja poprzez fotografię i rysunek. Analiza wybranego obiektu architektonicznego i synteza jego cech formalnych do znaku graficznego. Połączenie znaku z podstawową figurą geometryczną i opracowanie kompozycji stanowiącej schematyczny rzut przestrzeni. Analiza skali ludzkiej i monumentalnej oraz przekształcenie kompozycji dwuwymiarowej w koncepcję przestrzenną. Opracowanie monochromatycznego modelu z papieru oraz eksperymenty z materiałem, światłem i cieniem. Dokumentacja i interpretacja zaprojektowanego wnętrza za pomocą rysunku, fotografii i filmu, z uwzględnieniem zmienności atmosfery pod wpływem barwy światła. Ćwiczenia wprowadzające: „Reportaż emocjonalny – architektura odczuwana” – fotograficzna interpretacja wybranych obiektów architektonicznych. „Wnętrze zapamiętane emocjonalnie” – rysunkowy zapis subiektywnego doświadczenia przestrzeni. |
|||||||||||||||
| Metody dydaktyczne |
Wprowadzenia teoretyczne i prezentacje przykładów architektury, kompozycji oraz rozwiązań przestrzennych. Obserwacja i analiza architektury w przestrzeni rzeczywistej, dokumentacja fotograficzna i rysunkowa. Indywidualne zadania projektowe realizowane etapowo, z korektami indywidualnymi i zbiorowymi. Ćwiczenia praktyczne i eksperymenty warsztatowe w zakresie rysunku, syntezy graficznej, modelowania przestrzennego oraz badania właściwości materiału i światła. Wykorzystanie fotografii, rysunku i filmu jako narzędzi analizy, interpretacji i prezentacji koncepcji projektowej. Dyskusje, przeglądy etapowe i prezentacje studenckie rozwijające umiejętność krytycznej analizy oraz uzasadniania decyzji projektowych. Przegląd końcowy i wystawa prac semestralnych jako formy prezentacji rezultatów procesu projektowego. |
|||||||||||||||
| Wykaz literatury obowiązkowej i uzupełniającej |
Literatura obowiązkowa: Peter Zumthor, Myślenie architekturą. Adrian Frutiger, Człowiek i jego znaki. Kimberly Elam, Geometria w projektowaniu. Studia z proporcji i kompozycji. Literatura uzupełniająca: Steen Eiler Rasmussen, Odczuwanie architektury, Wydawnictwo Murator, Warszawa 1999. Juhani Pallasmaa, Oczy skóry. Architektura i zmysły. Juhani Pallasmaa, Myśląca dłoń. |
|||||||||||||||
| Dodatkowe informacje |
Przedmiot ma charakter wprowadzający i nie wymaga wcześniejszego przygotowania w zakresie projektowania architektury wnętrz. Zajęcia opierają się na indywidualnej pracy twórczej, eksperymentach warsztatowych oraz systematycznym rozwijaniu koncepcji projektowej podczas konsultacji i korekt. Wymagana jest aktywność na zajęciach, terminowa realizacja kolejnych etapów zadania oraz dokumentowanie procesu projektowego. Studenci wykorzystują podstawowe narzędzia rysunkowe, materiały do wykonywania modeli przestrzennych oraz fotografię i film do dokumentacji i prezentacji prac. Zasadnicza część procesu projektowego, w szczególności eksperymenty materiałowe i przestrzenne, wykonywanie modeli próbnych oraz rozwijanie koncepcji, realizowana jest w pracowni podczas zajęć, w bezpośrednim kontakcie z prowadzącymi. |
|||||||||||||||
| Sposoby oceniania osiągniętych efektów uczenia się |
|
|||||||||||||||
| Kryteria i skala ocen |
5.5 Student w sposób wybitny realizuje i przekracza wymagania programu. Wyróżnia się wyjątkową samodzielnością, kreatywnością i zaangażowaniem w pracę warsztatową. Prowadzi pogłębione eksperymenty, świadomie rozwija autorską koncepcję i wykazuje szczególną wrażliwość na relacje między człowiekiem, formą, materiałem i światłem. Projekt cechuje wysoka kultura plastyczna, oryginalność i spójność. 5.0 Student w pełni realizuje wymagania programu. Systematycznie i aktywnie uczestniczy w pracy pracowni, samodzielnie rozwija koncepcję oraz świadomie wykorzystuje eksperyment i korekty. Projekt charakteryzuje wysoki poziom artystyczny i warsztatowy, spójność założeń oraz umiejętne kształtowanie przestrzeni z uwzględnieniem skali człowieka, materiału i światła. 4.5 Student w bardzo dobrym stopniu realizuje wymagania programu. Wykazuje samodzielność, zaangażowanie i umiejętność rozwijania koncepcji projektowej. Praca jest spójna i poprawna warsztatowo, zawiera elementy indywidualnych poszukiwań twórczych, choć nie wszystkie rozwiązania zostały w pełni rozwinięte. 4.0 Student prawidłowo realizuje wymagania programu. Systematycznie uczestniczy w zajęciach i podejmuje działania projektowe, korzystając z korekt. Rozumie podstawowe zasady kształtowania przestrzeni i potrafi zastosować je w praktyce. Projekt jest poprawny koncepcyjnie i warsztatowo, choć wykazuje ograniczoną samodzielność lub niepełną spójność rozwiązań. 3.5 Student realizuje podstawowe założenia programu, lecz wymaga częstego wsparcia dydaktycznego. Wykazuje częściową samodzielność i ograniczoną aktywność w eksperymentach warsztatowych. Projekt przedstawia czytelną koncepcję przestrzenną, jednak zawiera niedopracowane rozwiązania lub braki w dokumentacji. 3.0 Student osiąga minimalne wymagane efekty uczenia się. Wykazuje podstawowe zrozumienie procesu projektowego i zasad organizacji przestrzeni, lecz jego praca jest mało samodzielna i wymaga licznych korekt. Projekt zawiera uproszczenia lub błędy warsztatowe, jednak pozwala rozpoznać główne założenia zadania. 2.0 Student nie osiąga wymaganych efektów uczenia się. Nie realizuje podstawowych etapów zadania, nie uczestniczy w zajęciach lub bierze udział w niewystarczającym stopniu w procesie projektowym lub nie przedstawia pracy umożliwiającej ocenę. Projekt jest nieukończony, niespójny albo nie wykazuje zrozumienia podstawowych zasad kształtowania przestrzeni. |
|||||||||||||||
| Data sporządzenia karty |
15.10.2026 |
|||||||||||||||
| studia | status | czas[h] | ECTS | forma | zaliczenie |
|---|---|---|---|---|---|
| architektura wnętrz s.1 | o | 64 | 4 |
64h |
[Z] [OP] |