|
Język wykładowy
|
polski;
|
|
Grupa przedmiotów:
|
kierunkowe
|
|
Powiązanie z prowadzonymi badaniami naukowymi w dyscyplinie sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki
|
TAK
|
|
Sposób realizacji
|
stacjonarnie
|
| Formy zajęć
|
| Formy zajęć do wyboru | Liczba godzin zajęć | w tym liczba godzin zajęć na odległość |
|---|
|
Zajęcia w pracowni
|
96
|
|
|
| Aktywność i liczba godzin pracy studenta
|
| Aktywność studenta | Liczba godzin pracy |
|---|
|
Praca własna studenta (w tym m. in.: zadania domowe, przygotowanie prac etapowych i/lub końcowych, przygotowanie do zaliczenia/egzaminu, zapoznanie się z literaturą, udział w konsultacjach i inne)
|
20
|
|
|
Cel przedmiotu
|
• Pogłębianie zagadnień budowy obrazu: kompozycja, kolor, walor, światło, forma, materia i przestrzeń.
• Obserwacja i interpretacja rzeczywistości oraz łączenie jej z pamięcią, wyobraźnią, doświadczeniem i innymi źródłami wizualnymi.
• Formułowanie własnego problemu malarskiego wynikającego z indywidualnych zainteresowań i świadomie wybranych inspiracji.
• Rozwijanie projektu poprzez określenie założeń, szkice, warianty i próby oraz świadomy dobór techniki, formatu, skali, podłoża i środków wyrazu.
• Analiza wybranych sposobów obrazowania i postaw artystycznych w tradycji i współczesności malarstwa oraz ich twórcze wykorzystanie we własnej praktyce.
• Realizacja rozwiniętego projektu indywidualnego lub spójnego zestawu prac, jego prezentacja, uzasadnienie decyzji, samoocena i udział w dyskusji.
|
| Efekty uczenia się przedmiotu |
| w zakresie wiedzy
|
| Efekt kierunkowy | Efekt przedmiotowy | Formy weryfikacji osiągnięcia efektu |
|---|
|
KA1_W01
KA1_W14
|
W1. Student zna możliwości warsztatowe i technologiczne wybranych technik malarskich oraz rozumie zależność między doborem środków a zamierzeniem artystycznym.
W2. Student zna różnorodne źródła inspiracji i sposoby kształtowania postawy artystycznej oraz rozumie ich znaczenie dla rozwijania indywidualnej wypowiedzi.
|
W1. Analiza prób warsztatowych i realizacji podczas korekt oraz przeglądu semestralnego.
W2. Rozmowa problemowa, omówienie źródeł, odniesień i założeń projektu; przegląd semestralny.
|
|
| w zakresie umiejętności
|
| Efekt kierunkowy | Efekt przedmiotowy | Formy weryfikacji osiągnięcia efektu |
|---|
|
KA1_U01
KA1_U03
KA1_U07
|
U1. Student samodzielnie formułuje problem malarski i rozwija go w szkicach, wariantach, próbach oraz spójnej realizacji lub zestawie prac.
U2. Student konsekwentnie dobiera technikę, format, skalę i środki wyrazu do przyjętego zamierzenia oraz świadomie koryguje rozwiązania w toku pracy.
U3. Student łączy obserwację i interpretację rzeczywistości z pamięcią, wyobraźnią, własnym doświadczeniem i materiałami wizualnymi, wykorzystując opanowany warsztat do realizacji projektu.
|
U1. Projekt indywidualny: założenie, szkice, etapy realizacji, dokumentacja procesu i przegląd.
U2. Próby warsztatowe, analiza doboru środków, korekty indywidualne i przegląd semestralny.
U3. Zadania problemowe i indywidualna realizacja; analiza procesu podczas korekt i przeglądu.
|
|
| w zakresie kompetencji społecznych
|
| Efekt kierunkowy | Efekt przedmiotowy | Formy weryfikacji osiągnięcia efektu |
|---|
|
KA1_K10
KA1_K12
|
K1. Student jest gotów do rzeczowego przedstawiania własnych decyzji, otwartego odnoszenia się do argumentów innych osób oraz wykorzystywania informacji zwrotnej w dalszej pracy.
K2. Student jest gotów do krytycznej samooceny, formułowania konstruktywnej opinii o działaniach artystycznych oraz refleksji nad społecznymi i etycznymi aspektami własnej pracy.
|
K1. Obserwacja udziału w korektach indywidualnych i grupowych, dyskusjach oraz sposobu wykorzystania informacji zwrotnej.
K2. Samoocena procesu i rezultatu; omówienie prac własnych i innych osób podczas przeglądu semestralnego.
|
|
|
Treści programowe
|
• Pogłębianie zagadnień budowy obrazu: kompozycja, kolor, walor, światło, forma, materia i przestrzeń.
• Obserwacja i interpretacja rzeczywistości oraz łączenie jej z pamięcią, wyobraźnią, doświadczeniem i innymi źródłami wizualnymi.
• Formułowanie własnego problemu malarskiego wynikającego z indywidualnych zainteresowań i świadomie wybranych inspiracji.
• Rozwijanie projektu poprzez określenie założeń, szkice, warianty i próby oraz świadomy dobór techniki, formatu, skali, podłoża i środków wyrazu.
• Analiza wybranych sposobów obrazowania i postaw artystycznych w tradycji i współczesności malarstwa oraz ich twórcze wykorzystanie we własnej praktyce.
• Realizacja rozwiniętego projektu indywidualnego lub spójnego zestawu prac, jego prezentacja, uzasadnienie decyzji, samoocena i udział w dyskusji.
|
|
Metody dydaktyczne
|
• ćwiczenia praktyczne i zadania problemowe
• indywidualne projekty malarskie
• szkice oraz próby warsztatowe i technologiczne
• korekty indywidualne i grupowe
• konsultacje koncepcji i etapów projektu
• rozmowa dydaktyczna i dyskusja
• analiza wybranych postaw malarskich
• przegląd semestralny.
|
|
Wykaz literatury obowiązkowej i uzupełniającej
|
LITERATURA PODSTAWOWA:
Czapski J., Patrząc, Znak, Kraków 1996.
Berger J., Sposoby widzenia, tłum. M. Bryl, Fundacja Aletheia, Warszawa 2008.
Godfrey T., Painting Today, Phaidon Press, London 2009.
LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:
Gombrich E.H., O sztuce, tłum. M. Dolińska, I. Kossowska, D. Stefańska-Szewczuk, A. Kuczyńska, Wydawnictwo Arkady, Warszawa 1997.
Kandinsky W., Punkt i linia a płaszczyzna. Przyczynek do analizy elementów malarskich, tłum. S. Fijałkowski, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1986.
Vitamin P3: New Perspectives in Painting, Phaidon Press, London–New York 2016.
Rzepińska M., Historia koloru w dziejach malarstwa europejskiego, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1983.
Tatarkiewicz W., Dzieje sześciu pojęć. Sztuka, piękno, forma, twórczość, odtwórczość, przeżycie estetyczne, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1976.
Podgórzec Z., Rozmowy z Jerzym Nowosielskim, oprac. i wstęp K. Czerni, Wydawnictwo Znak, Kraków 2009.
Sylvester D., Rozmowy z Francisem Baconem. Brutalność faktu, tłum. M. Wasilewski, Zysk i S-ka, Poznań 1997.
Hockney D., Wiedza tajemna. Sekrety technik malarskich dawnych mistrzów, tłum. J. Holzman, wyd. 2, Universitas, Kraków 2007.
|
|
Dodatkowe informacje
|
Student powinien posiadać podstawowe przygotowanie warsztatowe oraz doświadczenie w realizacji prostego projektu malarskiego, nabyte m.in. w semestrze 3. Przyjęcie do pracowni odbywa się po zapoznaniu się z pracami studenta i rozmowie dotyczącej jego celów. Zajęcia odbywają się wspólnie ze studentami kierunku malarstwo i scenografia, co umoż-liwia udział w korektach i dyskusjach prowadzonych w zróżnicowanej grupie, przy zachowaniu efektów uczenia się właściwych dla kierunku edukacja artystyczna.
|
| Sposoby oceniania osiągniętych efektów uczenia się
|
| Sposób oceniania (składowe) | Składowe oceny końcowej w % (łącznie 100%) |
|---|
|
1. Indywidualny projekt lub spójny zestaw prac: rozwinięcie problemu, zgodność realizacji z założeniem i jakość artystyczna.
2. Warsztat i adekwatność zastosowanych środków, w tym jakość prób i konsekwencja realizacyjna.
3. Proces pracy: szkice, warianty, systematyczność, samodzielność, korzystanie z korekt i rozwój projektu.
4. Prezentacja i omówienie prac: uzasadnienie wyborów, samoocena oraz otwartość na argumenty innych osób.
|
1. 40%
2. 25%
3. 25%
4. 10%
|
|
|
Kryteria i skala ocen
|
5,5 - efekt osiągnięty w stopniu wybitnym: projekt oryginalny, spójny i bardzo świadomy formalnie oraz warsztatowo; wyjątkowo samodzielny i konsekwentny proces pracy.
5,0 - efekt osiągnięty w stopniu bardzo dobrym: projekt spójny i indywidualny; trafny dobór środków, bardzo dobry warsztat, samodzielność i pogłębiona refleksja.
4,5 - efekt osiągnięty powyżej poziomu dobrego: przekonująca realizacja i świadome decyzje, z nielicznymi niedoskonałościami.
4,0 - efekt osiągnięty w stopniu dobrym: problem czytelnie sformułowany i rozwinięty, środki w większości adekwatne, warsztat poprawny, proces systematyczny.
3,5 - efekt osiągnięty dostatecznie ponad poziom minimalny: realizacja spełnia większość wymagań, lecz wymaga dalszego dopracowania koncepcji, formy lub warsztatu.
3,0 - efekt osiągnięty na poziomie minimalnym: podstawowe założenia projektu zostały zrealizowane, a wymagane efekty osiągnięto w stopniu wystarczającym.
2,0 - efekt nieosiągnięty: brak ukończonej realizacji lub niespełnienie podstawowych wymagań w zakresie koncepcji, warsztatu, procesu pracy albo prezentacji.
|
|
Data sporządzenia karty
|
19.9.2026
|
